PABLO NERUDA
ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΖΥΓΙΖΕΙ ΑΙΩΝΕΣ ΧΙΛΙΟΥΣ
Τὸ
σήμερα τοῦ σήμερα ζυγίζει αἰῶνες χίλιους
μαζὶ
μὲ τὰ φτερὰ ὅλων ὅσα θὲ νὰ γίνουνε αὔριο·
ὁ
Νότος εἶναι σήμερα τῆς θάλασσας, μαζὶ μὲ
τὰ
χρόνια τῶν νερῶν, ἡ σύνθεση καινούργιας μέρας.
Στὸ
στόμα σου (ὣς στὸ φῶς ἢ ὣς στὸ φεγγάρι ἀνυψωμένο)
συνάχτηκαν
τὰ πέταλα μιᾶς μέρας ξοδεμένης·
τὸ
χτὲς μὲ τριποδίσματα ἔρχεται ἀπ᾽ τὸν μαῦρο δρόμο
τὴν ὄψη
σου νὰ μᾶς θυμίσει πού ᾽χει πιὰ πεθάνει.
Χτές,
σήμερα, αὔριο: ὅλα τους τὰ τρῶμε περπατώντας·
ξοδεύουμε
τὴ μέρα σὰν φλεγόμενη ἀγελάδα,
καὶ
τῆς ἀγέλης μας οἱ μέρες εἶναι μετρημένες·
τὸ ἀλεύρι
του, ὅμως τὸ ᾽χει στὴν καρδιά σου ρίξει ὁ χρόνος.
Φοῦρνο
ἔφτιαξε ὀ ἕρωτάς μου μὲ πηλὸ ἀπ᾽ τὸ Τεμοῦκο
καὶ ἐσὺ
εἶσαι τώρα ἐκεῖ ὁ ἄρτος τῆς ψυχῆς μου ὁ ἐπιούσιος.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου