ΨΗΦΙΑ ΚΑΙ ΔΑΣΗ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

 

ANDRÉ BRETON

 

ΨΗΦΙΑ ΚΑΙ ΔΑΣΗ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

 

Στο σφαιρίδιο της ζωής όλη η τύχη και γι' αυτόν τον λόγο και ό,τι συσσωματώνεται τόσες φορές όσες και η βροχοσταγόνα στο φύλλο και στο τζάμι του παράθυρου εκπονείται σύμφωνα με τα σχέδια που μόλις αποφασίστηκαν κι ευθύς εξαφανίστηκαν, και των οποίων το μυστικό το κρατάει πεισματικά η ίδια, και μάλιστα προς όσες κατευθύνσεις υποδεικνύουν οι ακτίδες του ήλιου.

Είναι σαν τα μαργαριτάρια σ’ εκείνα τα μικρά στρογγυλά κουτάκια με παιδικά παιχνίδια, που όμοιά τους τώρα πια δεν βλέπουμε, και που ήρθε με μεγάλη υπομονή να τα φέρει ένα στόμα που ιχνογραφούσε ένα χαμόγελο διακεκομμένο ίσαμε και το τελευταίο φατνίο.

Η κεφαλή του Ογμίου, στεφανωμένη από τον αγριόχοιρο, εξακολουθεί ν’ αντηχεί πεντακάθαρα μέσ’ απ’ τα νερά της καταιγίδας: και μας προσφέρει εσαεί μιαν όψη χτυπημένη από τον ίδιο σφήνα που έχει σφραγίσει και τους ουρανούς.

Στο κέντρο δεσπόζει το κάλλος το αυθεντικό να τραυλίζει στα φωνήεντα καθώς ακολουθείται με την υπέρτατη δυνατή αβρότητα από τους αριθμούς.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.