VICENTE ALEIXANDRE
ΚΗΠΟΣ
ΤΗ ΝΥΧΤΑ
Φως
και σιντριβάνι, λευκά, ζεστά.
Του
κήπου η φωνή η ασημένια. Η νύχτα.
Ένα
μονοπάτι ανεβαίνει και πεθαίνει.
Η
ψυχή μου πάει από το δρόμο. Φωνές.
—Ω
φεγγαρόφωτο του καθαρού σιντριβανιού!—
(Η
ψυχή μου περνάει από τον κήπο. Το σιντριβάνι.)
—Ω
ποτάμι καθαρό με την πεντακάθαρη λέμφο!—
(Η
ψυχή μου περνάει από τον κήπο. Πεθαίνει...)
Των
εύθυμων φωνών σβήνει ο απόηχος…
(Η
ψυχή μου πάει από το δρόμο. Σελήνη.)
Του
κήπου η φωνή η ασημένια. Η νύχτα.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου