Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΟΥΤΣΟΒΛΑΧΙΚΗ




ΝΙΚΟΣ ΦΩΚΑΣ


ΚΟΥΤΣΟΒΛΑΧΙΚΗ

Τι θλιβερό να χάνεται μια γλώσσα!
Να χάνεται μαζί της μέσ’ στα τόσα

Ό,τι στα ελληνικά λέμε «τι κάνεις;»
Ή «δος ημίν» ή «το καθήκι ο Φάνης».

Και πάλι όχι ακριβώς: μια γλώσσα είν’ άλλος
Σταθμός από τη δίπλα, εξίσου λάλος·

Τον σβήνεις αν κινήσεις τη βελόνα –
Μια κίνηση μικρή μα γλωσσοκτόνα…

Κλαίω για τα ελληνικά μα ποιος της χρήστης
Θα κλάψει και γι’ αυτήν, ποιος ποιητής της

Αληθινός, καθώς μικροί-μεγάλοι
Σ’ αυτήν ξενομιλούν; – εγώ και πάλι!

Εγώ και πάλι, αφού ποιητής δεν είναι
Δικός της να την κλάψει, ακούστε τήνε

Κι ας μην καταλαβαίνετε· σας λέει
Γι’ αγάπες, για θανάτους και για κλέη –

Εγώ και πάλι, που θρηνώ το γνήσιο
Στον άθλιο τόπο αυτόν τον πιθηκίσιο!



Από το βιβλίο: Νίκος Φωκάς, «Ποιητικές συλλογές 1954-2000», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2002, σελ. 327.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου