Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ




ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ

Ποτέ μην ξεχάσουμε –είπε– τα καλά διδάγματα, εκείνα
της τέχνης των Ελλήνων.  Πάντοτε το ουράνιο δίπλα-δίπλα
με το καθημερινό.  Δίπλα στον άνθρωπο: το ζώο και το πράγμα –
ένα βραχιόλι στο βραχίονα της γυμνής θεάς· ένα άνθος
πεσμένο στο δάπεδο.  Θυμηθείτε τις ωραίες παραστάσεις
στα πήλινά μας αγγεία – οι θεοί με τα πουλιά και με τα ζώα,
μαζί κ’ η λύρα, ένα σφυρί, ένα μήλο, το κιβώτιο, η τανάλια·
α, και το ποίημα εκείνο που ο θεός όταν τελειώνει τη δουλειά του
βγάζει τα φυσερά του απ’ τη φωτιά, μαζεύει ένα-ένα τα εργαλεία
μες στο αργυρό σεντούκι του· μετά, μ’ ένα σφουγγάρι σκουπίζει
το πρόσωπο, τα χέρια, το νευρώδη του λαιμό, το δασύ στήθος.
Έτσι, καθάριος, ταχτικός, βγαίνει το βράδι, στηριγμένος
στους ώμους των ολόχρυσων εφήβων – έργα των χεριών του
που ’χουν και δύναμη και σκέψη και φωνή· – βγαίνει στο δρόμο,
πιο μεγαλόπρεπος απ’ όλους, ο χωλός θεός, ο θεός εργάτης.

                    23.VI. 69


Από το βιβλίο: Γιάννης Ρίτσος, «Πέτρες επαναλήψεις κιγκλίδωμα», Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 1982 (7η έκδοση), σελ. 93.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου