Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Η ΜΟΝΑΞΙΑ





RAINER MARIA RILKE (1875-1926)


Η ΜΟΝΑΞΙΑ

Η μοναξιά είναι σαν μια βροχή.
Από τη θάλασσα προς τα βράδια ανεβαίνει·
από κάμπους που μακρυνοί ’ναι και χαμένοι
πάει προς τον ουρανό όπου κατοικεί
πάντα. Κι απ’ τον ουρανό, στην πόλη, σα βροχή

πέφτει. Μες στις αβέβαιες ώρες, προς το πρωί
τα σοκκάκια όλα σα γυρίζουν,
κι όταν τα σώματα, που δε βρήκανε τίποτα, χωρίζουν
θλιμμένα κι’ απογοητευμένα· κι’ ακόμη, όταν οι
άνθρωποι, που ο ένας τον άλλον μισούνε,
πρέπει, στο ίδιο κρεββάτι, κ’ οι δυό, να κοιμηθούνε:

πάει, τότε, η μοναξιά, όπου παν κ’ οι ποταμοί...



Μετάφραση: Άρης Δικταίος.
Από το βιβλίο: Ράινερ Μαρία Ρίλκε, «Εκλογή από το ποιητικό έργο του», μετάφραση Άρης Δικταίος, Κάδμος, Αθήναι 1957, σελ. 44.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου