Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ




YVAN GOLL


ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ

Τελευταίο βλέμμα
Εκκολαπτήριο πάνω από την πόλη
Τόσο μακριά και τόσο κοντά
Είσαι άραγες εσύ το άστρο το μεγαλύτερο
Ή η κάμαρα η πιο μικρή
Που μένει ξάγρυπνη στη γη;

Είσαι κόσμος πύρινος
Στα εξεγερμένα ποτάμια
Στα όρη τα φλεγόμενα
Από τις απαρχές των αιώνων;

Είσαι η στενή σοφίτα
Όπου η μοναδική της λάμπα φέγγει
Την ωχρή κεφαλή που έχει σκύψει
Φοβισμένη πάνω απ’ τη λευκή σελίδα;

Άστρο συμπάντειο
Που μίκρυνες κι έγινες ανθρώπειο
Ο διαβάτης που περνά σε χαιρετάει.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου