Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΠ’ Τ’ ΑΦΩΝΟ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΚΡΥΣΤΑΛΛΑ



ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


[ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΠ’ Τ’ ΑΦΩΝΟ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΚΡΥΣΤΑΛΛΑ]
(απόσπασμα)

(…) Βγάζουμε
απ’ τ’ άφωνο σπασμένα κρύσταλλα, κληματόβεργες, πέτρες.
   Για λίγο
μια λάμψη, μια σκάλα, ο καπνός. Τα ρίχνεις πάλι (ή μάλλον
πέφτουν μονάχα τους) μες στο άφωνο. Καμμιά έκπληξη πια
δική μας ή ξένη. Λησμονιά και συνήθεια
γύρω στις πράξεις και στ’ αγάλματα. (…)



Από την ποιητική συλλογή «Βολιδοσκόπος» (1973).
Από το βιβλίο «Γίγνεσθαι» (1970-1977), Κέδρος, Αθήνα 1983, σ. 98.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου