«ΘΑ ᾽ΡΘΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ», ΕΙΠΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ

 

PABLO NERUDA

 

«ΘΑ ᾽ΡΘΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ», ΕΙΠΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ

 

«Θὰ ᾽ρθεῖς μαζί μου», εἶπα, χωρὶς κανεὶς ἐκεῖ νὰ ξέρει

πῶς καὶ ἀπὸ ποῦ παλλόταν ἀπ᾽ τοὺς πόνους τὸ κορμί μου·

ἐγὼ δὲν εἶχα οὔτε γαρύφαλλο οὔτε βαρκαρόλα —

ὑπῆρχε μοναχὰ ἡ ἀνοιχτὴ πληγὴ τοῦ ἔρωτά μου.

 

Ξανάπα: «Ἔλα μαζί μου», λὲς καὶ ἤμουν νὰ πεθάνω·

κανεὶς δὲν εἶδε τὸ φεγγάρι τὸ αἷμα του νὰ χάνει

στὸ στόμα μου, οὔτε τῆς σιωπῆς τὶς σκάλες ν᾽ ἀνεβαίνει.

Ἀγάπη μου, ἂς ξεχάσουμε τ᾽ ἀγκαθωτὸ τ᾽ ἀστέρι!

 

Γι᾽ αὐτό, σὰν ἄκουσα νὰ λὲς κι ἐσὺ μὲ τὴ φωνή σου

«Θὰ ᾽ρθεῖς μαζί μου», ἦταν σὰν νά ᾽χες τότε ξαμολήσει

πόνο, ἔρωτα καὶ τοῦ κρασιοῦ φυλακισμένη φούρια —

 

ἀπὸ τὸ βουλιαγμένο του κρασοπουλειὸ ἐπηδοῦσε,

κι ἐγὼ στὸ στόμα μου ἔνιωσα τὴ γεύση πού ᾽χει ἡ φλόγα,

καὶ τὸ αἷμα, τὰ γαρύφαλλα, τὸ κάψιμο καὶ ἡ πέτρα.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.