ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΩΣ ΕΙΜΑΙ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ᾽ΣΑΙ

 

PABLO NERUDA

 

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΩΣ ΕΙΜΑΙ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ᾽ΣΑΙ

 

Μπορεῖ καὶ νὰ μὴν εἶμαι ὡς εἶμαι δίχως νά ᾽σαι

έσύ, χωρὶς τὸ μεσημέρι ποὺ τὸ κόβεις

σὰν ἄνθος γαλανό, χωρὶς μετὰ νὰ παίρνεις

τὸν δρόμο σου μὲς ἀπὸ τοῦβλα κι ἀπ᾽ ὁμίχλες,

 

χωρὶς αὐτὸ τὸ φῶς ποὺ τὸ φορᾶς στὸ χέρι

καὶ ποὺ μπορεῖ ὅλοι οἱ ἄλλοι χρυσὸ νὰ μὴν τὸ βλέπουν,

καὶ ν᾽ ἀγνοοῦν πὼς ἔχει ὣς τώρα μεγαλώσει

ὡσὰν τὴν ἄλικη καταγωγὴ τοῦ ρόδου,

 

χωρὶς στὸ τέλος νά ᾽σαι, δίχως νά ᾽χεις ἔλθει

τραχιά, ἐρεθιστική, νὰ μάθεις τὴ ζωή μου,

ριπὴ ὅμοια τῶν ροδώνων, στάρι τῶν ἀνέμων,

 

καὶ ἀπὸ τότε ὑπάρχω, ἀφοῦ κι ἐσὺ ὑπάρχεις,

καὶ ἀπὸ τότε ὑπάρχουμε, εἴμαστε οἱ δυό μας,

καὶ θά ᾽μαι, θά ᾽σαι, θά ᾽μαστε μόνο ἀπὸ ἀγάπη.

 

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.