MAGDA PORTAL
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΖÁΜΙΑ
με πόσα δάκρυα με σφυρηλάτησες;
είχα τόσες και τόσες φορές
των αυτοχείρων δέντρων τη στάση
στους σκονισμένους κι έρημους δρόμους
μυστικά και χωρίς να το ξέρεις
πρέπει να σε πονέσουν τα πάντα
για να μ’ έχεις κάνει έτσι, χωρίς τρυφερότητα
για τους δριμείς μου Πόνους
από πού ήρθα εγώ και η υπερηφάνεια μου
για να συμβιβαστώ;
αγνοώ τη χαρά
το παιδικό καρουσέλ που ποτέ μου δεν ονειρεύτηκα
αχ! – κι ωστόσο
αγαπάω έτσι και τόσο τη χαρά
όπως και τα πικρά φυτά
αγαπάνε τον γλυκό τον καρπό
μάνα
άγρυπνη δέκτρια
μην απαντάς σήμερα γιατί θα πνιγείς
στον θρήνο μου μην αποκρίνεσαι
σχεδόν χωρίς δάκρυα
βυθίζω την αγωνία μου μέσα μου να δω
το αριστερό κλαδί τής ζωής μου
όπου είχα βάλει μόνο αγάπη
την καρδιά να ζυμώσω της κόρης μου
θά ’θελα από εμένα να την προστατέψω την ίδια
όπως θα την προστάτευα από θηρίο
από αυτά τα μάτια, τους καταδότες
από αυτή τη σχισμένη φωνή
όπου φτιάχνει σπηλιές η αγρύπνια
και να είμαι για κείνην χαρούμενη,
αφελής, κοριτσάκι
ωσάν όλες της χαράς οι καμπάνες
στην καρδιά μου το αιώνιο της Πάσχα να σήμαιναν
.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου