ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΚΕΡΑΙΗ, ΜΗΛΟ ΣΑΡΚΙΚΟ, ΖΕΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

 

PABLO NERUDA

 

ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΚΕΡΑΙΗ, ΜΗΛΟ ΣΑΡΚΙΚΟ, ΖΕΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

 

Γυναίκα ἀκέραιη, μῆλο σαρκικό, ζεστὴ σελήνη,

πυκνὸ ἄρωμα ἀπὸ φύκια, λάσπη, φῶς πατικωμένα,

ἀνάμεσα στὶς δυὸ κολόνες σου ποιά διαύγεια ἀνοίγει;

Ποιά νύχτα ἀρχαία ὁ ἄνθρωπος μὲ τὶς αἰσθήσεις ψαύει;

 

Ἄχ, ὁ ἔρωτας ταξίδι μὲ νερὸ καὶ μὲ ἄστρα εἶναι,

μὲ ἀέρα πνιχτό, μὲ ἀπότομες ἀλευροκαταιγίδες·

μιὰ μάχη εἶναι ὁ ἔρωτας καὶ πόλεμος μὲ ἀστροπελέκια

καὶ δυὸ κορμιὰ ποὺ ἡττήθηκαν ἀπὸ τὸ ἴδιο μέλι.

 

Φιλὶ-φιλὶ διατρέχω τὸ μικρούλικο ἄπειρό σου,

τὶς ὄχθες, τὰ ποτάμια, τὰ μικρούτσικα χωριά σου·

ἡ γενετήσια σου φωτιά, ποὺ ἡδονὴ ἔχει γίνει,

 

μὲς στὰ δρομάκια τρέχει τοῦ κομψότατου αἵματός σου,

ὡσποὺ νὰ γκρεμιστεῖ σὰν τὸ γαρύφαλλο τῆς νύχτας

καὶ ὡσποὺ νὰ γίνει, ἂν γίνει, ἀχτίδα ποὺ τοὺς ἴσκιους σκίζει.

 

 

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.