ΓΙΩΡΓΟΣ
ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ
ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ
ΑΛΣΥΛΛΙΟ
Μαβιὰ μιὰ λίμνη τὸ σκοτάδι πίνει
στὸν οὐρανό, νὰ μένουν φωτισμένα
στῆς γῆς τὸ χῶμα τὰ πρασινισμένα
παγκάκια περιμένοντας μιὰ δίνη
ἀπὸ ἀσπασμοὺς καὶ λόγια νὰ τὰ βάψει
μὲ κόκκινες ἀνάσες ἢ μὲ σκιάσεις
διαβατικῶν σωμάτων καὶ μὲ ἐκτάσεις
τῶν λογισμῶν στὰ πέρατα. Θ᾽ ἀνάψει
ἡ φυλλωσιὰ τῶν δέντρων τότε κάτι
σεγόντο κάνοντας στὸν φανοστάτη —
χερσόνησοι ἢ στελέχη θά ᾽ναι
ἢ μίσχοι ποὺ λαμποκοπᾶνε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου