PABLO
NERUDA
ΤΟ
ΦΩΣ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΚΟΜΗ
Τὸ φῶς ποὺ ἀπὸ τὰ πόδια σου ἀνεβαίνει ἕως τὴν κόμη,
ἡ σπάργωση ποὺ τὴ μορφή σου τὴ λεπτὴ τυλίγει,
δὲν εἶναι ἀπὸ θαλασσινὸ σεντέφι ἢ ἀσήμι κρύο.
Ἀπὸ ψωμὶ εἶσαι, ἀπὸ ψωμὶ ποὺ τὴ φωτιὰ ἀγαπάει.
Στὴν ἀποθήκη ἀβγάτισε μ᾽ ἐσένανε τὸ ἀλεύρι
καὶ πῆρε ἀπίστευτο ὕψος ἀπὸ τὰ εὐτυχῆ σου χρόνια —
τὰ δημητριακὰ σοῦ ἐκάμανε διπλὸ τὸ στῆθος·
τὸ κάρβουνο ποὺ ἐδούλευε στὸ χῶμα ἡ ἀγάπη μου ἦταν.
Ψωμὶ τὸ μέτωπό σου, οἱ κνῆμες σου, ψωμὶ τὸ στόμα,
ψωμὶ ποὺ χαύω καὶ στὸ φῶς κάθε πρωὶ γεννιέται·
εἶσαι ἡ παντιέρα τῶν ψωμάδικων, ἀγαπημένη·
μαθήτεψες στὴ φλόγα δίπλα· σοῦ ἔμαθε τί εἶναι αἷμα·
πῶς νά ᾽σαι πλάσμα ἐσὺ ἅγϊο σοῦ ἐδίδαξε τὸ ἀλεύρι·
καὶ τὸ ψωμὶ τ᾽ ἀρώματα ὅλα σοῦ ᾽μαθε τῆς γλώσσας.
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου