Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

ΝΑΠΟΛΙΤΑΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ


ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΝΑΠΟΛΙΤΑΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ

Με σπούδα και με βιά πολλή (ναι! Σολωμός… Κορνάρος…)
ως λιονταριού πατημασιές η φύση των πραμάτω
ξεπρόβελνε από μέσα μας κι ελάμπαζε σα φάρος

που κηλιδώνει πορφυρό το πέλαγο το αφράτο,
και τις υπόνοιες των ριπών που κλείνει η απόγειος αύρα
τις άνοιγε να χάσκουν και τις βάφτιζε ώς τον πάτο.

Οι παφλασμοί οι βραχείς των σιέλων σε μιά σιέλ ανάβρα
δροσίζαν τα φωνήεντα και τους πλατιούς διφθόγγους
με γλώσσες αχαλίνωτες σε αλφαβητάρια γαύρα

σαν τούς αηδονολάλαγαν απ’ τους κρυφούς τους λόγγους
δαγκωματιές και βλέμματα και σύμπασα του βίου
η θάλασσα που αποθηκεύεται στου νου τους σπόγγους.

Στολή και πλούτος κι αρχοντιά μυστήριου νυκτοβίου
κορνάριζαν με σολωμονικές στους υπερόγκους
σεισμούς που ανθοβολούν μες στην κοιλιά του Βεζουβίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου