PABLO NERUDA
ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΟΥΛΙΑ
ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ, ΤΡΕΙΣ ΛΑΜΨΕΙΣ, ΤΡΙΑ ΨΑΛΙΔΙΑ
Τὰ
τρία πουλιὰ τῆς θάλασσας, τρεῖς λάμψεις, τρία ψαλίδια,
τὸν
κρύο διασχίσαν οὐρανὸ γιὰ τὴν Ἀντοφαγκάστα,
γι᾽
αὐτὸ κι ἔχει ἕνα τρέμουλο ξεμείνει στὸν ἀγέρα —
τὰ
πάντα ἔδῶ τρεμίζουν σὰν σημαία λαβωμένη.
Τὸ σῆμα
δῶσε, μοναξιά, τῆς ἀέναης πηγῆς σου,
τὸ ἀδιάβατο
τὸ μονοπάτι τῶν σκληρῶν πουλιῶν σου
καὶ
τὸν παλμὸ ποὺ ἀναμφισβήτητα πάει ἀπ᾽ τὸ μέλι
πιὸ
γρήγορα στὴ μουσική, στὴ θάλασσα, στὴ γέννα.
(Τὴ
μοναξιὰ μονίμως τὴν ὑποστηλώνει μιὰ ὄψη
σὰν
αὐστηρὸ λουλούδι ποὺ ἐξαπλώνεται ἄνευ ὅρων —
ζητᾶ
τὰ πάναγνα οὐράνια πλήθη νὰ κυκλώσει.)
Ἀπ᾽
τὸ Ἀρχιπέλαγος τρεῖς πέταξαν ψυχρὲς φτεροῦγες
πρὸς
τῆς Βορειοανατολικῆς Χιλῆς τὶς μαῦρες ἄμμους.
Καὶ ἡ
νύχτα ἐτράβηξε μετὰ τὸ οὐράνιο μάνταλό της.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου