Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

ΟΝΕΙΡΟΜΥΛΟΣ




KRISZTINA TÓTH (1967)


ΟΝΕΙΡΟΜΥΛΟΣ

Ποιός με στριφογυρίζει μέσα στο κεφάλι του;
Ποιός με φαντάζεται καθώς γεννιέμαι και μεγαλώνω;
Ποιός με φαντάζεται στην άλλη άκρη του ύπνου,
όπου κανείς δεν έχει βρεθεί ως τώρα;

Σε κλωθογυρίζουν και μετά σε φτύνουν,
σε απορρίπτουν και μετά σε κάνουν να φτύσεις κι εσύ.
Το κρεβάτι ξέστρωτο, κλυδωνίζεται και αλλάζεις πλευρό,
η φτυσμένη σου εικόνα κοιμάται μόνη.

Θα σε κάνει άνω-κάτω ο τύπος
που σκέφτεσαι και θ’ αρπάξει τη φωτιά σου:
ο εαυτός σου αναποδογυρίζεται,
σα να γεννιέται νεκρός.

Αυτός που σε αναστατώνει πρέπει να κοιμηθεί μαζί σου,
σε περίπτωση βέβαια που περνάει καλά μαζί σου,
αυτός εννοώ με τα παρατεταμένα, άγονα χαμόγελα,
ο πατέρας των κροκοδείλιων δακρύων.



Μετάφραση: Γιώργος Βέης.
Από το βιβλίο: «Η κοινή μας φούγκα – Ανθολογία νέων ούγγρων ποιητών», εισαγωγή Αλέξης Ζήρας, επιμέλεια Ρούλα Κακλαμανάκη, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2010, σελ. 127.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου