Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

ΔΙΕΘΝΕΣ





ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


ΔΙΕΘΝΕΣ

Δεν λέγω λόγια  σπέρνω στο χαρτί
Δεν ασχολούμαι με την μοίρα ή την λίρα
Και βλέπω πάντα στα μάτια την ζωή
Σαν νά ’ταν όμορφη παρθένα ή ζωντοχήρα.

Καμμιά φορά στον δρόμο σταματώ
Στραγάλια ν’ αγοράσω ή φουντούκια
Και λέγω καμμιά φορά έναν σκοπό
Που τραγουδιέται –δόξα τω Θεώ–
Χωρίς μπουζούκια.

Και όταν το βράδυ πέφτει η σιγαλιά
Πηγαίνω τα’ άλογά μου να ποτίσω
Και ως κατουράν ή πίνουνε νερό
Τα ραδιόφωνα τριγύρω μου σκορπούν
Πότε του Χαίντελ το «Αλληλούια»
Πότε μιαν άρια από την «Κάρμεν» ή την «Τόσκα»
Κ’ αίφνης –σε άλλες στιγμές–
Σαν ξέσπασμα μιας προσευχής
Ακούω τον ύμνο της Διεθνούς από την Μόσχα.



Από το βιβλίο: Ανδρέας Εμπειρίκος, «Αι γενεαί πάσαι ή Η σήμερον ως αύριον και ως χθες», Άγρα, Αθήνα 1984.
Ο πίνακας είναι της Θάλειας Ξενάκη.



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΡΥΓΓΑΚΗΣ: ΔΙΕΘΝΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου