JORGE LUIS BORGES
ΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Με σώμα, από το ξίφος χτυπημένο
του Αμλέτου, σβήνει ο ρήγας της Δανίας
στον πέτρινό του πύργο που εποπτεύει
τη θάλασσα των πειρατών του. Η μνήμη
και η λήθη πλέκουνε τον μύθο κάποιου
άλλου άνακτος και της σκϊάς του. Ο Σάξων
Γραμματικός μαζεύει αυτή την τέφρα
στα Έργα των
Δανών –: Gesta Danorum.
Μετά από αιώνες επιστρέφει ο ρήγας
για να ξαναπεθάνει στη Δανία,
μα και συνάμα, σαν περίεργο θαύμα,
σε κάποιο καμαράκι στου Λονδίνου
τα προάστια. Τ’ ονειρεύτηκε ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.
Αιώνιος σαν του σώματος τις πράξεις
ή σαν τους αυγινούς παγοκρυστάλλους
ή σαν τις φάσεις της σελήνης είναι
και ο θάνατος του βασιλιά. Ο Σαίξπηρ
τον ονειρεύτηκε, και στα όνειρά τους
τον βλέπουν όλοι οι άνθρωποι: συνήθεια
κι αυτό έγινε, και ισχύει κάθε χρόνο –
μια τελετή είναι σε επίσημη ώρα:
στην ώρα των αιώνϊων σχημάτων.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
