Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ




Τ. Κ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ


ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Μέρα, πο ναμένει νθρωπος μηνύματα,
εναι λη π βαρς μολύβι κανωμένη.
Ψιλοβρέχει, δίχως ν δείχνει πς θ πάψει ποτέ,
ψιλοβρέχει βροχ μ διαλυμένη τν αωνιότητα.
Μπροστ του πλώνεται θάλασσα μ κάποια ταραχήν,
χι μεγάλη. Τ’ ντίκρυ βουν ντελς κρυφτκαν στν καταχνιά!
Κάθεται στ παράθυρο τ κάπως παγερό. Στρέφεται λος
ν' τενίζει πρς κε, πόθε τ περιμένει. Τν θαρρες,
τν φθινοπωρινν τοτον νθρωπο, πς τ’ γναντεύει
νάρχονται, σν καράβι, π' τ πέλαγο, σν πέρασμα
πολλν πουλιν. Πουλιν ναρίθμητων, σύννεφο μς στ σύννεφο,
τοτο τ ταξιδιωτικό, μ προορισμό του ν τ φέρει.

Φέτος, τί πρόωρα πούρθεν χειμώνας στ νησί.

νύχτα, πο προηγεται π τ Μέρα τν Μηνυμάτων
εναι πολ πι γρια, μονότονη πελπιστικά.
Τν γριεύουν τ σκοτάδια. Κι' πειτα, δν χει
ριμάσει ντς τς ψυχς κριβς δέα το τ θαρθε.
ρημία κι’ γκατάλειψη θεριεύουν· δν παλύνει
τίποτε τν σκέψη, παρ' ναδρομς σ περασμένα
φθινόπωρα, σ περασμένες ναπολήσεις. λλ τ Πρωί,
δν εναι τ διο, τ Πρωί. Ξημερώνει καί, να μν
δν εναι λιος ν’ νατείλει Φς, ν θερμάνει τ νέκρα τούτη,
λλ' νατέλλει, γέννημα το πλο νερόχιονου, βουν
καταπράσινο, μι Βεβαιότητα, πο που κα νάναι, θάρθουν
Μηνύματα πολλ κι’ ραα, συνθεμένα σν Χρησμο
το Μέλλοντος π μακριά, λο χαρ κα θέρμη.
Κα τούτη Πίστη σώνει κα σ ζωογονε.
σχετα ν ρθουν δν ρθουν, φθάνει πο πλασθκαν.


Από το βιβλίο: Τ. Κ. Παπατσώνης, «’Εκλογή Α’, Εκλογή Β΄», Ίκαρος, Αθήνα 1988, σελ. 200.


2 σχόλια:

  1. Yπέροχος Παπατσώνης. Υπέροχα και τα Μηνύματά του.
    Λατρεύω αυτόν τον Ποιητή. Κυρίως για τη Μεγάλη αναμονή της επιούσης, το Εν ώρα θερινή και τη Beata Beatrix, βεβαίως-βεβαίως.

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Rosa Mund: Μέγας νεωτερικός ποιητής. Μεγάλη αγάπη από τα νεανικά μου χρόνια. Χαιρετισμούς από τους Κορφούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή