Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

ΤΩΝ ΠΙΟ ΩΡΑΙΩΝ ΜΑΤΙΩΝ


ΤΑΚΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ


[ΥΠΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ]


Υπακούοντας τον ουρανό
Σκαρφαλώνω
Στο χαμογελαστό λόφο

Ταξιδεύω με τον ατμό
Εκεί που τρέμουν τα φύλλα
Μιας διάφανης χλόης

Εκεί που τρέμει ο ίσκιος
Ενός φιλιού
Πριν απ’ το χρόνο.

Εκεί που το φως
Έγινε μνήμη
Των πιο ωραίων ματιών

Ενώ βαθιά μες στα σύννεφα
Βλέπω ν’ ανθίζουν
Κάτασπρες φτερούγες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου