ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ

 

ALBERT CAMUS

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΚΑΣΑΡΕΣ

1.

Αλλά ό,τι και αν συμβεί, μην ξεχνάς ότι πάντα θα υπάρχει κάποιος στον κόσμο, στον οποίο μπορείς να απευθυνθείς ή να επιστρέψεις οποιαδήποτε στιγμή. Μια μέρα σου έδωσα, από τα βάθη της καρδιάς μου, όλα όσα έχω και όλα όσα είμαι. Θα τα κρατήσεις μέχρι να φύγω απ’ αυτόν τον αλλόκοτο κόσμο που αρχίζει να με κουράζει. Ελπίζω απλώς και μόνο ότι μια μέρα θα συνειδητοποιήσεις πόσο σε αγάπησα.

(Οκτώβριος 1944)

2.

Πριν από λίγο καιρό, η νύχτα ήταν γεμάτη πεφταστέρια. Μιας και μ’ έκανες να πιστεύω σε δεισιδαιμονίες, κρέμασα κι εγώ κάμποσες ευχές επάνω τους, οι οποίες όμως εξαφανίστηκαν πίσω τους. Μακάρι να πέσουν σαν βροχή στην όμορφη όψη σου, ναι, εκεί - αρκεί, βέβαια, να σηκώσεις απόψε τα μάτια σου να κοιτάξεις τον ουρανό. Μακάρι να σου μιλήσουν ψιθυριστά για φωτιά, για κρύο, για βέλη, γι’  αγάπη, κι εσύ να παραμείνεις εντελώς ακίνητη, ασάλευτη, παγωμένη μέχρι να γυρίσω… και να κοιμάσαι ολόκληρη εκτός απ’ την καρδιά σου, να ’ρθω να σε ξυπνήσω γι’ άλλη μια φορά...

(31 Ιουλίου 1948)

 

3.

Ω, τι χαρά η χθεσινή! Πήρα το γράμμα σου το βράδυ, όταν γύρισα σπίτι. (...) Και ιδού, γραφή καθαρή και σφιχτή, που εκτεινόταν από τη μία άκρη της εσώκλειστης σελίδας στην άλλη, γεμάτη αποφασιστικότητα. Η καρδιά μου εσκίρτησε. Μόνος μου σ’ εκείνο το μικρό, σιωπηλό γραφείο, με όλους τους ήχους της νύχτας να μπαίνουνε απ’ το παράθυρο, καταβρόχθισα όλες αυτές τις σελίδες. Μερικές φορές η καρδιά μου σταματούσε. Άλλες φορές, πάλι, έτρεχε μαζί με τη δική σου καρδιά, χτυπώντας με το ίδιο αίμα, με την ίδια ζέση, με την ίδια μυχιότατη χαρά.

(12 Αυγούστου 1948)

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.