ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ «LA COUBRE» ΤΟ 1960

PABLO NERUDA

ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ «LA COUBRE» ΤΟ 1960

Θέμα μου εδώ είναι το καράβι εκείνο που ερχόταν
γεμάτο πολεμοφόδια και απέραντη ευθυμία·
το φορτίο του εξερράγη στην Αβάνα,
στης θάλασσας τη φωτιά παρέδωσε το πνεύμα.
Δύο διαφορετικοί Αϊζενχάουερ
έδρασαν σ’ αυτή την επιχείρηση:
ο ένας τους αρμένιζε κάτω απ’ το νερό
κι ο άλλος χαμογελούσε στην Αργεντινή·
ο ένας τους έβαζε τον δυναμίτη του
κι ο άλλος παρασημοφορούσε εκείνον που ερχότανε·
ο ένας τους πατούσε της τορπίλης το κουμπί
κι ο άλλος έλεγε σ’ όλη την Αμερική μόνο ψέματα·
κολυμπούσε ο ένας τους σαν πράσινο χταπόδι
κι ο άλλος ήτανε πιο τρυφερός κι απ’ την καλή τη θεία.
Τούτα τα δυο παράλληλα προσωπεία
έμαθαν ότι τη γεωγραφία μας
τη χειρίζονται κυβερνήσεις άριζες
που έχουν την κρατική κυριαρχία ξεπουλήσει·
γι’ αυτούς τους κυβερνήτες η Βόρεια Αμερική
είναι ένα κασόνι όχι πάντοτε άδειο·
και της παραδίδουν ό,τι έχουν και δεν έχουν:
τις ελπίδες και την αστυνομία,
κι ο Πρόεδρος Αϊζενχάουερ κάνει τον περίπατό του
στ’ ανάκτορα και στις λεωφόρους
και δεν βλέπει ούτε ένα πρόσωπο αληθινό·
μόνο άγριες τίγρεις γραφείου συναντά
που θέλουν να του πουλήσουν τις σημαίες μας.
Στις ΗΠΑ όμως είναι σ’ όλους γνωστό
ότι ο λαός με τον Φιδέλ αλλιώς μιλάει,
γιατί, όταν στην Κούβα πρωτόδαν οι αγρότες
την αλφαβήτα του φωτός, με την ίδια αξιοπρέπεια
πήραν στα χέρια τους και το βιβλίο και τη γη.
Γι’ αυτό και ο Αϊζενχάουερ εκ των πραγμάτων
επέταξε τη μάσκα του καλού ανθρώπου,
έγινε βατραχάνθρωπος, και να τος κολυμπάει
σαν τον καρχαρία κυνηγώντας τη λεία του.
Δολοφονημένο το «La Coubre»
σφαδάζει ανάμεσα σε τραυματίες και σ’ αποκαΐδια:
δολοφονούν Γάλλους και Κουβανούς
για να μην αφήσουνε την Κούβα να αμυνθεί.
Οι υποβρύχιοι πιστολάδες ωστόσο
δεν εχάρηκαν ετούτη τη φορά το πάρτι τους —
δεν μπόρεσαν την Κούβα να σκοτώσουν.
Θα ζήσει —τ’ ορκιζόμαστε— το αστέρι τούτο!
Και για την επανάστασή της θ’ ἀγωνιζόμαστε
μέχρι να κοπεί και το τελευταίο-τελευταίο χέρι
που θα υπερασπίζεται την τιμή της
ίσαμε και το πιο μικρό της λιθαράκι.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.