Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου 2023
Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2023
ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΤΡΑΡΧΗ
ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΤΡΑΡΧΗ
Πρίν δέκα μέρες είδα το βιβλιαράκι έξω από τον "Ναυτίλο". "Δε βαριέσαι", είπα μέσα μου. "Πόσους Πετράρχες θα μαζέψεις; Έχεις καμιά πενηνταριά..." Έφυγα. Μετά από μια ώρα, στο σπίτι, τό είχα μετανιώσει. Δεν ήταν, άλλωστε, η πρώτη φορά. Έκδοση Reclam Λειψίας, printed in the German Democratic Republic, και την είχα αφήσει. Το βιβλίο είχα δει ότι ανήκε σε διαδικτυακό φίλο - δεν θα πω το όνομά του. Για να το φωτογραφίζω εδώ, θα πει ότι το απόκτησα. Με περίμενε δέκα μέρες το καλό μου! Όταν πήγα να πληρώσω, ο φίλος μου ο Κώστας Χριστόπουλος μου είπε "Παρ' το, σ' το χαρίζω".
Τρίτη 15 Αυγούστου 2023
ΧΟΥΑΝ ΕΔΟΥΑΡΔΟ ΘΙΡΛΟΤ
JUAN EDURADO CIRLOT
EL PALACIO DE PLATA
El
palacio de plata resplandece
en medio de las aguas del abismo
y las coronas arden con dulzura.
Y la dorada rueda de las rosas
levanta su cabeza de aire blanco.
El árbol infinito de la sangre
atraviesa la roca transparente.
La noche abre sus ojos de fulgor
sus letras de cristales que respiran.
De la calma del centro nacen llamas.
*
En medio de las aguas del abismo
el árbol infinito de la sangre
atraviesa la roca transparente
y la dorada rueda de las rosas.
La noche abre sus ojos de fulgor
sus letras de cristales que respiran.
El palacio de plata resplandece:
levanta su cabeza de aire blanco.
De la calma del centro nacen llamas
y las coronas arden con dulzura.
*
El árbol infinito de la sangre
levanta su cabeza de aire blanco;
de la calma del centro nacen llamas.
Y la dorada rueda de las rosas
atraviesa la roca transparente.
La noche abre sus ojos de fulgor
en medio de las aguas del abismo;
sus letras de cristales que respiran.
El palacio de plata resplandece.
Y las coronas arden con dulzura.
*
La noche de la roca del abismo
atraviesa la rueda de fulgor
y la calma dorada del palacio.
Las rosas de cristales resplandecen,
el centro abre las llamas infinitas
en medio de las letras de aire blanco.
El árbol de las aguas con dulzura
levanta la cabeza de la sangre,
que nace de la plata que respira.
Y las coronas arden en los ojos
*
La noche abre el palacio de las aguas
y la dorada rueda transparente;
de las rosas de plata de la sangre
levanta su cabeza de las llamas.
El árbol del abismo resplandece
y las coronas nacen de sus ojos.
Del infinito centro de fulgor,
en medio de la calma que respira,
atraviesa la roca de aire blanco:
sus rosas de cristales con dulzura.
*
El palacio de plata de la sangre
atraviesa la roca con dulzura
en medio de las aguas que respiran.
El árbol infinito resplandece
y la dorada rueda de fulgor
levanta su cabeza de cristales.
De las rosas del centro del abismo,
sus letras de la calma nacen llamas.
La noche abre sus ojos transparentes
y las coronas arden de aire blanco.
*
La noche abre sus ojos que respiran;
sus letras del abismo de cristales
y las coronas nacen de las aguas,
de las rosas del centro con dulzura
en medio de la calma de fulgor.
Levanta su cabeza de la roca
el palacio de plata transparente.
El árbol infinito resplandece
y la dorada sangre de aire blanco
atraviesa la rueda de las llamas.
*
Árbol en la dulzura de aire blanco:
la cabeza dorada de fulgor.
Las letras del palacio resplandecen,
los ojos de la noche de las llamas.
Y el centro de la roca del abismo
leanta las coronas infinitas
en medio de la calma transparente.
Las rosas de cristales arden sangre,
abren plata que nace de las aguas,
atraviesan la rueda que respira.
*
El palacio de sangre transparente
levanta las coronas con dulzura,
y la dorada roca de las letras
atraviesa las aguas de aire blanco.
La noche abre cristales que respiran,
de la plata del árbol nacen ojos;
en medio de la rueda de las llamas,
en la calma del centro resplandecen.
Las rosas infinitas del abismo
arden en la cabeza de fulgor.
*
De las rosas del centro del abismo
la noche abre sus ojos transparentes,
y las coronas arden con dulzura.
El palacio de plata de la sangre
atraviesa la roca de aire blanco,
en medio de las aguas que respiran.
El árbol infnito resplandece,
sus letras de la calma nacen llamas.
Y la dorada rueda de fulgor
levanta su cabeza de cristales.
*
La noche abre el palacio de la sangre
atraviesa la roca de aire blanco,
sus rosas de cristales con dulzura
y la dorada rueda transparente.
Del infinito centro de fulgor,
de las letras de plata de las aguas,
levanta su cabeza de las llamas.
En medio de la calma que respira
el árbol del abismo resplandece
y las coronas nacen de sus ojos.
*
La noche de cristales de aire blanco
atraviesa el palacio transparente,
la roca de las rosas de fulgor,
en medio de la calma que respira.
Del infinito centro de sus ojos
el árbol de las llamas resplandece,
y la dorada rueda de las aguas
levanta su cabeza con dulzura;
del abismo de plata que abre letras.
Y las coronas nacen de la sangre.
Πέμπτη 3 Αυγούστου 2023
ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Τα ποιήματα του εκλεκτού φίλου μου César Cantoni, κορυφαίου ποιητή της Αργεντινής, μαζί με μιαν άκρως τιμητική αφιέρωση. Πάντα τέτοια, Καίσαρα!
Τετάρτη 19 Ιουλίου 2023
ΚΛΟΠΕΣ
ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ
ΚΛΟΠΕΣ
Την πρώτη νύχτα
μπαίνουν
και μας κλέβουν ένα λουλούδι από τον κήπο
κι εμείς δεν λέμε τίποτα.
Την άλλη νύχτα δεν κρύβονται καθόλου,
τσαλαπατάνε τα λουλούδια, σκοτώνουν το σκυλί μας
κι εμείς δεν λέμε τίποτα.
Κι έρχεται μέρα
που ο πιο χτικιάρης από δαύτους
μπαίνει ολομόναχος στο σπίτι μας,
μας αρπάζει το φως, και,
ξέροντας τον φόβο μας,
μας αρπάζει και τη φωνή απ’ το λαρύγγι μας.
Κι επειδή απ’ την αρχή δεν είπαμε τίποτα,
τώρα πια τίποτα δεν μπορούμε να πούμε.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
Κυριακή 16 Ιουλίου 2023
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
CÉSAR CANTONI
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Κάποτε, όταν ήμουν νέος,
πήγα να φυτέψω
μια σφαίρα στο στήθος μου.
Αυτός ο φόρος τιμής στον Μαγιακόφσκι
–ήμουν, τότε, μαρξιστής–
και κάτι ενθουσιώδεις στίχοι που είχα γράψει
προοιωνίστηκαν, στην πλέον οικεία
ασυλία μου, θέση υψηλή και αξιομνημόνευτη.
Δεν ξέρω αν από δειλία ή από καθαρή άνεση,
για πολύ-πολύ καιρό, περίμενα
την πολυπόθητη σφαίρα να μου τη φυτέψει άλλος.
Στο τέλος η Επανάσταση απέτυχε,
κανείς δεν συνεργάστηκε να με σκοτώσει,
και να ’μαι εδώ, ποιητικά εκθρονισμένος,
να γράφω τώρα τούτες τις αράδες.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
Σάββατο 15 Ιουλίου 2023
ΗΡΘΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΛΑΒΩΜΕΝΑ
JOSÉ MARÍA HINOJOSA
ΗΡΘΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΛΑΒΩΜΕΝΑ
Ένα πουλί λαβωμένο στο μέτωπό μου ηρέμησε
βλέποντας τα μάτια σου να φεύγουν
διάσπαρτα στους άναυδους αγέρες
με τις μουχλιασμένες τους μεμβράνες και τις ανώφελες τις ερωτήσεις.
Η ανάσα σου κοβόταν επάνω από τα σύννεφα
η ματωμένη σου καρδιά το ίδιο
που σε άλλες στιγμές παλιά κρυβότανε στη σάρκα μου
ενώ η ανάσα σου λουζόταν στη δροσιά
τα δύο χέρια ανοιχτά μπλεγμένα στον καπνό
να θέλουνε να πιάσουν, χωρίς επιτυχία,
με τα δάχτυλά τους όλο λάσπη
το λαβωμένο πουλί που ηρέμησε στο μέτωπό μου.
Αν τα μάτια σου δεν έρχονται να λουστούν
σαν άλλοι πάνθηρες που παραμονεύουν
κι ούτε μας τα δείχνεις σαν λευκές όστιες
τα φύλλα της σάρκας θα χάσουνε τα δέντρα
γιατί στο μέτωπό μου εμένα
θηράματα μες στο κρανίο
έχουν έρθει λαβωμένα πουλιά να κουρνιάσουν.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
ΜΠΕΛΛΙ!
GIUSEPPE GIOACHINO BELLI
ER TISICO
Cuesto
oggnuno lo sa: ppila intronata
va ccent’anni pe ccasa: e tte l’ho ddetto.
Mó mm’accorgio però cch’er poveretto
sta vviscino a ssonà lla ritirata.
Già
ffin dar tempo che sposò Nnunziata
le scianche je fasceveno fichetto;
e ffinarmente s’è allettato a lletto
perch’era ppiú ll’usscita che ll’entrata.
Nun
tiè ppiú ffiato da move le bbraccia:
e cchi lo va a gguardà ssu cquer cusscino,
je vede tutta Terrascina in faccia.
Io
metterebbe er collo s’un quadrino
che nnu la cava: e ggià la Commaraccia
secca de Strada-Ggiulia arza er rampino.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)