ΣΑΠΦΩ
ΠΕΝΤΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
1
Σαν το γλυκό το μήλο που ροδίζει στης μηλιάς τ’ ακρόκλωνα,
στην άκρην-άκρη του κλαδιού, κι οι μηλολόγοι το ξεχάσανε –
όχι, δεν το ξεχάσαν: να το φτάσουν δεν μπορούσαν, να το κόψουν.
2
Να τη έφτασε η Αυγή φορώντας τα χρυσά της πέδιλα.
3
Ω εσύ η όμορφη και με τις χάρες όλες, ω!
4
Πολλά χρόνια να ζήσουνε η νύφη
κι ο καλός γαμπρός – σπολλάτη!
5
Να ζήσει η νύφη κι ο γαμπρός!
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
MAX JACOB
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΗΘΗ
Όταν μια παλιοπαρέα –για να μην πούμε συμμορία– κυρίων συναντιέται με μιαν άλλη παρέα, σπανιότατα δεν θ’ ανακατευτούν χαιρετούρες και μειδιάματα. Όταν μια παρέα κυρίων συναντιέται μ’ έναν κύριο, ακόμα και αν προηγηθεί χαιρετισμός με βαθιά υπόκλιση, οι χαιρετούρες βαίνουν συνεχώς μειούμενες και, καμιά φορά, ο τελευταίος της παρέας ούτε καν χαιρετάει. Φαίνεται πως έγραψα ότι του λόγου σου είχες δαγκώσει κάποια γυναίκα στην άλω του στήθους της και ότι βγήκε αίμα. Εάν πιστεύεις ότι το έχω όντως κάνει, τότε προς τί οι χαιρετούρες; και αν εγώ επίστευα ότι είχες κάνει εσύ τέτοιο πράγμα, πες μου, θα σε χαιρετούσα; Συναντηθήκαμε στο σπίτι κάποιας χοντρής κυρίας με γυαλιά που έχει μια πλεχτή πελερίνα, μου έσφιξες το χέρι, αλλά έπειτα βρεθήκαμε στο δωμάτιο που βρίσκεται η τρύπια καρέκλα – ναι, το καθίκι – της κυρίας, κι έπιασες τότε και μού ’φερες κατακέφαλα τα καρεκλομαξίλαρα. Τα εν λόγω μαξιλάρια ήταν εκατό τοις εκατό του 18ου αιώνα. Λένε πως σου έριξα κι εγώ μαξιλαριές – αντί να προτιμήσω να παραμείνω αθώος. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια. Όταν σε συναντήσει η παρέα μου, εάν τύχει νά ’μαι ο τελευταίος, εκείνος που δεν χαιρετάει, μην πιστέψεις ότι η παράλειψη θα οφείλεται στην ιστορία με τα μαξιλάρια· αν όμως η παρέα σου συναντήσει τη δική μου και γίνει η ανταλλαγή μειδιαμάτων που λέγαμε, και πάλι μην πιστέψεις πως θα οφείλεται σ’ εμένα.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
ΤΡΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΑΠΦΩΣ
1
Στα μάτια της τής μελανής νυχτός εχύθηκε ύπνος.
2
Ολόγιομο φωτούσε το φεγγάρι επάνω,
κι αυτές σαν σε βωμό τριγύρω του εσταθήκαν.
3
Και ποθώ και λαχταράω αντάμα.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
ΤΕΣΣΕΡΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΑΠΦΩΣ
1
Για μένα μήτε μέλι μήτε μέλισσα δεν είναι.
2
Με χρώματα κάθε λογής να ’ν’ όλα αναμειγμένα.
3
Παρθένα που ’χε τη φωνή γλυκιά.
4
Από την άρπα πιο μελωδική […]
απ’ τον χρυσό χρυσότερη […]
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
PEDRO SALINAS
ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΡΑ, ΜΑΚΡΙΝΗ
Αν δεν είναι η θάλασσα, τότε είναι, ναι, η εικόνα της,
η φιγούρα της, ανάστροφη, στα ουράνια.
Αν δεν είναι η θάλασσα, τότε είναι, ναι, η φωνή της,
λεπτή, λεπτότατη,
στον κόσμο τον απέραντο μέσα,
στα μεγάφωνα και στ’ αντηχεία των ανέμων.
Αν δεν είναι η θάλασσα, τότε είναι, ναι, τ’ όνομα της,
γλώσσα ομιλούμενη δίχως χείλη,
δίχως λαό,
δίχως λέξη άλλη εκτός από αυτή την ίδια:
θάλασσα.
Αν δεν είναι η θάλασσα, τότε είναι, ναι, η ιδέα της,
ιδέα πύρινη, ανεξιχνίαστη, αμιγής·
κι εγώ
να φλέγομαι, να πνίγομαι μέσα της.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
