ΣΑΠΦΩ
[ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ]
Σὲ ὁλοκαίνουργιο καὶ πουπουλένιο
στρῶμα
τὰ μέλη μου ἅπλωσα· στὴν
κλίνη, ἀπέναντί μου,
τὰ μέλη τὰ δικά σου ἐκοίταζα,
γερμένη ὡς ἤσουν.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ]
Σὲ ὁλοκαίνουργιο καὶ πουπουλένιο
στρῶμα
τὰ μέλη μου ἅπλωσα· στὴν
κλίνη, ἀπέναντί μου,
τὰ μέλη τὰ δικά σου ἐκοίταζα,
γερμένη ὡς ἤσουν.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[Ο ΚΛΗΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ]
Ἐγὼ ὅμως τὴν ἁβρότητα καὶ
τὴ λεπταισθησία ἀγαπῶ κυρίως.
Τὸ κάλλος ἔχω καὶ τὸ φῶς
τοῦ ἥλιου βάλει γιὰ δικά μου μέτρα:
αὐτὰ μοῦ πέσαν κλῆρος στὴ
ζωή, μ’ αὐτὰ πῶς νὰ μετράω ξέρω.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ]
Ἂς μὲ παράτησες, μικρή
μου Μίκα· πάντως,
ἐγὼ ἥσυχη στιγμὴ δὲν θὰ σ’
ἀφήσω, νὰ τὸ ξέρεις.
Ἀντὶ γιὰ μένα —λάθος!— τοῦ
Πενθίλου
προτίμησες τὴν κακομαθημένη
κόρη.
Πῶς γίνεται μ’ αὐτὴν τὸ ἀφτί
σου
νὰ χαίρεται γλυκὰ
τραγούδια,
τὸ στόμα σου νὰ στάζει μέλι
μὲ τὰ λόγια,
ὁ νοῦς σου κι ἡ ψυχὴ ν’ ἀπολαμβάνουν
τῶν ἀηδονιῶν τὸ λιγερὸ τὸ
λάλημα τὶς νύχτες;
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΧΕΡΟΝΤΑ]
Βαθὺς πιὰ πόθος μὲ
κατέχει νά ’χω —λέει— πεθάνει,
νὰ κατεβαίνω τὸν Ἀχέροντα,
τὶς ὄχθες του νὰ βλέπω
ἀπ’ τῶν λωτῶν τὸ δροσερὸ
τὸ βάρος νὰ στενάζουν.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΜΑΝΤΗΛΕΣ ΒΑΘΥΠΟΡΦΥΡΕΣ]
Μαντήλες βαθυπόρφυρες
νὰ δένουν κάτω ἀπ’ τὰ
σαγόνια μας·
πολύτιμα τὰ δῶρα ποὺ μᾶς ἔπεμψε
ἀπ’ τὴ Φώκαια
ὁ φίλος μας ὁ Τίμας.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΚΑΤΟΥΛΛΟΣ
[ΠΡΟΣ
ΤΟΝ ΚΙΚΕΡΩΝΑ]
Εὐφραδέστατε
τῶν ἐπιγόνων τοῦ Ρωμύλου ἁπάντων,
ζώντων
τε καὶ τεθνεώτων, Μάρκε Τύλλιε,
οὐ
μὴν ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν χρόνῳ μέλλοντι ἐλευσομένων,
χάριτας
ὁμολογεῖ σοι Κάτουλλος μεγίστας
τῶν
ποιητῶν ἁπάντων οὗτος χείριστος,
τοσούτῳ
δὲ τῶν ποιητῶν ἁπάντων οὗτος χείριστος
ὅσῳ
σὺ τῶν πάντων δικηγόρος ἄριστος.
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΚΑΛΕΣΜΑ]
Αὐτὰ εἶναι γιὰ σένα, ὦ
Καλλιόπη μούσα.
Ἐλᾶτε, ἐλᾶτε τώρα, Μοῦσες,
ἀφῆστε τὰ χρυσά σας δώματα!
Ἐλᾶτε Χάριτες ἁβρές,
καλλίκομες ἐλᾶτε Μοῦσες!
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΤΟ ΧΑΡΜΑ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑΣ ΣΟΥ]
Ἀπέναντί μου στάσου τώρα ἐδῶ
ποὺ εἴμαστε,
σὰν ἄντρας φίλος στὴν
καλή του φίλη ἀπέναντι,
καὶ τῆς βαθιᾶς ματιᾶς σου
ἄνοιξε πλατιὰ τὸ χάρμα
ἁπλόχερα νὰν τῆς τὸ
δώσεις, νὰν τῆς τὸ προσφέρεις.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΚΑΚΟ ΠΡΑΓΜΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ]
Πράγμα κακὸ ὁ θάνατος,
κακό —
κι αὐτή ’ναι τῶν ἀθάνατων
θεῶν ἡ κρίση·
ἀλλιῶς κι αὐτοὶ θὰ πέθαιναν
οἱ ἴδιοι.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΑ ΚΟΡΑΣΙΑ]
Ὑπῆρξαν χρόνοι ποὺ τῆς Κρήτης
τὰ κοράσια
μὲ πέλματα γυμνὰ καὶ
βήματα ἐναρμόνια
χοροὺς στὶς μύτες τῶν
ποδιῶν τους ἔσερναν
πατώντας χλόες ἁπαλὲς καὶ
τρυφερὰ ἄνθη
τριγύρω στοὺς βωμοὺς τὶς ὧρες
τῆς λατρείας.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΕΝΑ ΚΟΡΑΣΙ]
Ἕνα κοράσι τρυφερό,
παντρύφερο,
τὸ εἶδα, τὸ καλόειδα καὶ ὥρα
πολλὴ τὸ ἐκοίταγα
ποὺ λούλουδα ἔκοβε καλὰ
στὸν κάμπο.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.