ΣΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ ΠΙΝΩ ΜΟΝΟΣ ΔΙΧΩΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

 

LI PO

 

ΣΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ ΠΙΝΩ ΜΟΝΟΣ ΔΙΧΩΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

 

Ένα μπουκάλι με κρασί είναι στα λουλούδια ανάμεσα,
και πίνω μόνος, ολομόναχος, και η συντροφιά μού λείπει.
Σηκώνω το ποτήρι μου: Λαμπρό φεγγάρι, στην υγειά σου!
Εσύ, εγώ και ο ίσκιος μου – τρεις γίναμε οι συμπότες.

Μα το φεγγάρι, αλίμονο, κρασί πώς πίνουνε δεν ξέρει·
και ο ίσκιος μου είναι εδώ απλώς για νά ’ν’ μαζί μου.
Παρέα μου για λίγο γίνονται ο ίσκιος μου και το φεγγάρι.
Η άνοιξη μάς βλέπει και μας λέει πάντα να χαιρόμαστε.

Όταν αρχίζω εγώ να τραγουδώ, σειέται το φεγγάρι, τρεμουλιάζει·
κι όταν χορεύω, ο ίσκιος μου μπερδεύεται και χάνεται στη νύχτα.
Πριν πιούμε και μεθύσουμε, είμαστε συμπαίκτες στη χαρά,
μα σαν μεθύσουμε, ο καθένας μας τραβάει σ’  άλλο δρόμο.

Μακάρι να κρατήσει χρόνια τούτο το ταξίδι της φιλίας μας,
και ας ανταμώσουμε ξανά μακριά, πολύ μακριά, στον γαλαξία.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.