Ο ΚΗΡΥΚΑΣ ΑΝΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (σττ. 503-537)

Ο ΚΗΡΥΚΑΣ ΑΝΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ

 

Ὦ χῶμα πατρικὸ τῆς γῆς τοῦ Ἄργους

μετὰ ἀπὸ δέκα χρόνια, ἰδού,

ξημέρωσε τοῦ γυρισμοῦ μου ἡ μέρα.

Πολλὲς ἐλπίδες μου συντρίφτηκαν,

μὰ μία ἀλήθεψε:

ποτέ μου δὲν ἐτόλμησα εὐχὴ νὰ κάνω 

— σὰν θὰ πεθάνω, ὤ, ἐδῶ, στὰ χώματα τοῦ Ἄργους,

τὸν γλυκὸ ἂχ νά ’βρισκα ἐγὼ τὸν τάφο.

Τώρα χαῖρε, ὦ χώρα μου, χαῖρε, ὦ φῶς τοῦ ἥλιου,

τῆς χώρας χαῖρε ὦ Δία ὕψιστε καὶ Πόθιε βασιλὰ Ἀπόλλωνα,

ποὺ πλέον ἔπαψες τὰ βέλη σου ἐπάνω μας νὰ ρίχνεις·

στὰ μέρη τοῦ Σκαμάνδρου φοβερὴ μᾶς εἶχες δείξει ἔχθρα.

Τώρα γίνε πάλι καὶ γιατρός μας καὶ σωτήρας,

ὦ βασιλιὰ Ἀπόλλωνα. Σ’ ὅλους τῆς πόλης τοὺς θεοὺς

προσπέφτω καὶ τοὺς ἱκετεύω —

κι ἐσὲ προστάτη μου Ἑρμῆ,

ἀγαπημένε κήρυκά μας, τῶν κηρύκων τὸν πανσέβαστο ἱκετεύω.

Καὶ τοὺς παλιούς μας ἥρωες καλῶ,

ποὺ μᾶς ἐγκαρδιῶσαν στὸ κατευόδιό τους γιὰ τὸν πόλεμο,

μ’ εὐμένεια νὰ ὑποδεχθοῦν τοὺς μαχητὲς

ποὺ ἐγλύτωσαν ἀπὸ τὸν θάνατο.

Ὦ βασιλιάδων μέλαθρα κι ἀγαπημένα σπίτια,

ὦ θρόνοι σεβαστοὶ καὶ ἀγάλματα θεῶν

λουσμένα μὲς στὸ φῶς τοῦ ἥλιου,

δεχτεῖτε, ὅπως παλιά,

μὲ πρόσωπα χαρούμενα καὶ μὲ ὅλες τὶς τιμές,

ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια, ξανὰ τὸν βασιλιά σας.

Ἦρθε, ἔφτασε, καὶ μὲς στὴ νύχτα φῶς σᾶς φέρνει

—καὶ σ’ ἐσᾶς καὶ σ’ ὅλους τοὺς πολίτες—

ὁ βασιλιάς μας Ἀγαμέμνων.

Καλοδεχτεῖτε τον λοιπόν, καθὼς τοῦ πρέπει.

Αὐτός, κρατώντας τὴ σκαπάνη τοῦ Δία τοῦ τιμωροῦ,  

τὴν Τροία ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη ἐγκρέμισε,

τὰ χώματά της τά ’σκαψε ὅλα.

Βωμοὶ καὶ ἱερὰ θεῶν ἀφανιστήκανε,

τῆς χώρας ὅλοι οἱ καρποὶ καήκανε.

Τέτοιο ζυγὸ ἐπέρασε στὸν τράχηλο τῶν Τρώων,

καὶ τώρα, νά!, καλότυχος

γυρίζει στὴν πατρίδα ὁ βασιλιάς σας,

τοῦ Ἀτρέα ὁ πρωτότοκος ὁ γιός.

Τιμὲς τοῦ πρέπουν πιὸ πολλὲς ἀπ’ ὅλους ὅσοι ἐσώθηκαν.

Οὔτε ὁ Πάρης οὔτε ἡ πόλη του ὅλη

θὰ καυχηθοῦν ποτέ πὼς περισσότερα ἔπραξαν καλὰ

ἀπ’ τὰ κακὰ ποὺ ἐπάθανε· τὴν ἁρπαγὴ καὶ τὴν κλοπή του ἐπλήρωσε,

οἱ θησαυροὶ ποὺ ἅρπαξε χαθῆκαν, ἡ χώρα του ἀφανίστηκε

καὶ τοῦ πατέρα του τ’ ἀνάκτορα ἐγίναν ἕνα μὲ τὸ χῶμα —

διπλὰ τὰ κρίματά τους οἱ Πριαμίδες πλήρωσαν… διπλά.

 

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.