ARTΗUR RIMBAUD
BOTTOM
Όντας
η πραγματικότητα υπεράγαν ακανθώδης για τον ιδιαίτερο και ανώτερό μου χαρακτήρα
— βρέθηκα εξάλλου στο σπίτι της Κυρίας *** ως μέγα φαιογάλαζο πτηνό που,
πεταρίζοντας προς τ’ ανάγλυφα της οροφής, έσερνε τις φτερούγες του στους ίσκιους
της εσπέρας.
Ήμουν
στα πόδια του κρεβατιού με το μπαλντακίνο και
σήκωνα τα λατρευτά του κοσμήματα και τα φυσικά του αριστουργήματα… και
ήμουν αρκούδος μέγας, σωματώδης, με ούλα βιολετιά και τρίχωμα ασπρισμένο απ’ τη
θλίψη, με τα μάτια μου καρφωμένα στα κρύσταλλα και στ’ ασημικά που ήσαν στην
κονσόλα.
Τα
πάντα εκεί έγιναν τότε ίσκιοι και φλογερό ενυδρείο. Το πρωί —αυγή μαχητική του
Ιουνίου— έτρεξα στους αγρούς, ως άλλος γάιδαρος, σαλπίζοντας και κραδαίνοντας
τη λύπη μου, έως ότου οι Σαβίνες των προαστίων ήρθαν και ρίχτηκαν στο στέρνο
μου πάνω.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου