Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

ΣΑΝ ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΑ




ΓΙΩΤΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ


[ΣΑΝ ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΑ]

Σαν φουσκοθαλασσιά σηκώνει κάθε τόσο ο Καιρός
μπουλούκια τους ανθρώπους απ’ τον τόπο τους
με μπόγους, μωρά στην αγκαλιά
και την καρδιά ξεριζωμένη.
Πόλεμοι, λάβες ηφαιστείων, αποικισμοί,
λοιμοί, μεταναστεύσεις
μια ταραχή αέναη συνέχει
στο Αιγαίο τη ζωή
από τη ρίζα της.

Μυρίπνοα νησιά σπαρμένα στο Αρχιπέλαγος
στου άσωτου νερού το δρόμο.



Από το βιβλίο: Γιώτα Αργυροπούλου, «Για Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό», Εκδόσεις Gutenberg, Αθήνα 2017, σελ. 68.


Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

ΑΓΚΡΙΦΙ



RENÉ CHAR


ΑΓΚΡΙΦΙ

Διαβάτης γερτός – ο ουρανός ανασαίνει γρήγορα·
Μεσολαβητής – δεν ακούγεται·
Εγώ τον ζωγραφίζω μπλε πάνω στο μπλε, χρυσόν πάνω στο μαύρο.
Τούτος ο ουρανός είναι τσάντα σχολική
Στιγματισμένη από βατόμουρα.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΝΟΜΟΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ



RENÉ CHAR


Ο ΝΟΜΟΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ

Το αστέρι που ’λεγε βραχνά το αδιαμφισβήτητο όνομά του,
Τούτο το μεγαλειώδες καλοκαίρι,
Στο κάτοπτρο έμεινε των πλακιδίων.
Θα εξημερωθεί το άγριο ζώο!

Μόλις προβάλει η ψυχρή πανίσχυρη νύχτα,
Όπου νωρίς χάνουν τα μάτια τής ουτοπίας τη σαφήνεια –
Λόγια του άλμπατρου – θαν το ξαναγριέψω.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΛΟΥΠΕ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ…



MARTIALIS


ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΛΟΥΠΕ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ…

Ανησυχείς συνέχεια, Λούπε, και δεν ξέρεις
το γιόκα σου σε ποιόνε δάσκαλο να στείλεις.
Γραμματικούς, μα και ρητοροδιδασκάλους
ένα σου λέω– ξέχνα! Κι από τα βιβλία
του Βιργιλίου ή του Κικέρωνα μακριά άσ’ τον!
Ν’ αφήσει στην καλή του φήμη τον Τουτίλιο!
Κι αν στίχους γράφει, ποιητής ποτέ μη γίνει –
αλάργα! Τέχνη να του μάθεις που παράδες
θε ναν του φέρνει. Τον αυλό ή την κιθάρα
να παίζει να του μάθεις. Κι αν τυχόν του λείπει
το σχετικό ταλέντο μουσικός να γίνει,
να τόνε κάμεις δημοπράτη ή οικοδόμο!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Hugo von Hofmannsthal, “Erzählungen”, S. Fischer Verlag, Frankfurt a.M. 1986.





ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Φρανσουά Βιγιόν, "Οι μπαλάντες και άλλα ποιήματα", εισαγωγή, έμμετρη μετάφραση και σχόλια Σπύρος Σκιαδαρέσης, Πλέθρον, Αθήνα 1979 (1947).
 



 

ΒΙΘΕΝΤΕ ΑΛΕΪΧΑΝΔΡΕ!




VICENTE ALEIXANDRE


DIOSA

Dormida sobre el tigre,
su leve trenza yace.
Mirad su bulto. Alienta
sobre la piel hermosa,
tranquila, soberana.
¿Quién puede osar, quién sólo
sus labios hoy pondría
sobre la luz dichosa
que, humana apenas, sueña?
Miradla allí. ¡Cuán sola!
¡Cuán intacta! ¿Tangible?
Casi divina, leve
el seno se alza, cesa,
se yergue, abate; gime
como el amor. Y un tigre
soberbio la sostiene
como la mar hircana,
donde flotase extensa,
feliz, nunca ofrecida.
¡Ah, mortales! No, nunca;
desnuda, nunca vuestra.
Sobre la piel hoy ígnea
miradla, exenta: es diosa.