PABLO
NERUDA
ΟΙ ΗΡΩΕΣ
Σ’ αυτό εδώ το πλοίο του ματωμένου βάλτου,
πολλοί λαβώθηκαν, πολλοί έπεσαν·
όλους τους κατάπιε η άθλια άβυσσος
με τα βασανιστήρια και με τους φυλακισμένους της.
Γι’ αυτό το κάστρο της απανθρωπίας έχουν
στην Ουάσινγκτον και σφαίρες και χρήμα· εκεί
ο υιός Τρουχίγιο τον ζεν πρεμιέ επαγγέλλεται:
χολιγουντιανός σωστός, και κύριος καθώς πρέπει.
Αλλά οι φοιτητές που το κακό πυροβολούν
—μόνοι,
ολομόναχοι, διασκορπισμένοι—
δεν θα ’βρουν στην Πρεσβεία άσυλο,
ούτε στο λιμάνι θα τους περιμένει πλοίο,
ούτε κι αεροπλάνο να τους πάει σε άλλο τόπο,
μα μόνο εκεί όπου θε να ζήσουνε μαρτύρια.
Στη Νέα Υόρκη θα τους αρνηθούν τη βίζα
με τα πλέον πειστικά επιχειρήματα,
και ο εκτός νόμου νεαρός ήρωας,
αφού θα προδοθεί, έπειτα θα συλληφθεί:
στις κόγχες μάτι δεν θα του αφήσουν,
ένα-ένα θα του τσακίσουνε τα κόκαλά του.
Στον ΟΗΕ μετά θα καμαρώνουν σαν παγόνια
γι’ αυτόν τον Κόσμο τον Ελεύθερο που έχουμε·
θα αγορεύει μάλιστα και ο βορειοαμερικάνος Υπουργός,
και νέα όπλα θε να στέλνει στον Τρουχίγιο.
Φρίκη σκέτη τούτ’ η ιστορία. Και αν τυχόν συμβαίνει
να σας στενοχωρώ, συγγνώμη μεν, μα δεν το μετανιώνω.
Έτσι ακριβώς διαιωνίζονται οι αχρείοι:
αυτή είναι η πραγματικότητα, και ψέματα εγώ δεν λέω.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου