ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΓΡΟΥΣ

 

PABLO NERUDA

 

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΓΡΟΥΣ

 

Νέγροι της ηπείρου, στον Νέο Κόσμο

εδώσατε το αλάτι που του ’λειπε.

Δίχως νέγρους δεν αναπνέουν τα τύμπανα,

δίχως νέγρους δεν παίζουνε οι κιθάρες.

Ασάλευτη ήταν η Αμερική μας η χλωρή, η πράσινη,

ίσαμε που εσάλεψε σαν φοίνικας, όταν γεννήθηκε

ο χορός του αίματος και ο χορός της χάρης —

ένα ζευγάρι νέγρων οι γονείς του.

Και αφού υπέφεραν τόσα βάσανα και τόσες δυστυχίες,

να κόβουνε ζαχαροκάλαμα μέχρι να πεθάνουν,

και να φυλάνε αγριόχοιρους στο δάσος,

και να κουβαλάνε πέτρες βαριές, ασήκωτες,

και να πλένουν ρούχα στοίβες, ψηλές σαν πυραμίδες,

και ν’  ανεβαίνουν σκάλες ζαλωμένοι βάρη αβάσταχτα,

και να μην απαντούν ούτε ψυχή στο δρόμο,

και να μην έχουν ούτε πιάτο ούτε κουτάλι,

και να τρώνε ξύλο και όχι φαΐ απ’ τον ιδρώτα τους,

και να υπομένουν την πώληση της αδερφής τους,

και ν’  αλέθουν στάρι για έναν ολόκληρο αιώνα,

και να τρώνε μόνο μιαν ημέρα τη βδομάδα,

και να τρέχουνε ολόκληρη ζωή σαν άλογα,

για να μοιράζουν πάντοτε κιβώτια με σχοινοπάπουτσα,

ή να κρατούν τη σκούπα και το πριόνι,

ή να σκάβουνε βουνά και δρόμους,

κι έπειτα ψόφιοι από τον κάματο

να πέφτουνε για ύπνο με πλάι τους τον θάνατο,

και ν’  ανασταίνονται ξανά την άλλη μέρα τραγουδώντας

όπως κανένας άλλος δεν μπορεί να τραγουδάει, γιατί

οι νέγροι τραγουδούν με το κορμί και την ψυχή τους.

Καρδιά μου, λέω ό,τι λέω εγώ τώρα εδώ,

και μου κόβονται μαζί η ζωή και η φωνή μου

και δεν μπορώ να συνεχίσω, γιατί προτιμώ

να πηγαίνω με τους αφρικάνικες τις φοινικιές,

με τις νονές της γήινης μουσικής

που τώρα μπαίνει από το παράθυρό μου —

μπαίνει στο δωμάτιό μου και με ξεσηκώνει.

Ναι, και κατεβαίνω ευθύς στους δρόμους να χορέψω —

με τους νέγρους αδελφούς μου της Αβάνας να χορέψω.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.