ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

 

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΙΝΑΡΑ

 

PABLO NERUDA

 

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΙΝΑΡΑ

 

Η αγκινάρα

με την τρυφερή καρδιά

πολεμιστής εντύθηκε,

σηκώθηκε όρθια, έχτισε

έναν μικρούλη τρούλο,

έμεινε

αδιάβροχη

κάτω

από τα λέπια της,

στο πλάι της

τα τρελά λαχανικά

κουλουριαστήκανε

κι έγιναν

βάτοι και σπαθόχορτα,

βολβοί συγκινητικότατοι

στο υπέδαφος,

το καρότο αποκοιμήθηκε

με τα κόκκινα μουστάκια του,

το αμπέλι

εξέρανε τις κληματόβεργες

απ’ όπου ανεβαίνει το κρασί,

η ντομάτα

αφοσιώθηκε

στο να δοκιμάζει φούστες,

η ρίγανη

στο ν’ αρωματίζει τον κόσμο,

και η γλυκιά

αγκινάρα

εκεί στο περβολάκι,

ντυμένη πολεμιστής,

εγυάλιζε

σαν χειροβομβίδα,

υπερήφανη,

και μια μέρα

(μαζί με τις άλλες αγκινάρες,

με τη μια τους δίπλα στην άλλη

σε κάτι μεγάλα κοφίνια

από λυγαριά) τον δρόμο επήρε

για τη λαϊκή αγορά

για να πραγματοποιήσει τ’ όνειρό της:

να επιλεγεί

και να καταταγεί στην πολιτοφυλακή.

 

Στοιχισμένη

Ουδέποτε είχε υπάρξει τόσο αρειμάνια

όπως στη λαϊκή την αγορά.

Οι άνθρωποι εκεί

ανάμεσα στα ζαρζαβατικά

με τ’ άσπρα τους πουκάμισα

ήσαν

στρατάρχες

και διέταζαν τις αγκινάρες,

στις στοιχισμένες τους σειρές,

με φωνές και προσταγές

και με τον πάταγο που κάνει

ένα κασόνι όταν πέφτει.

Έτσι

όμως

ιδού έρχεται

η Μαρία

με το πανέρι της,

διαλέγει

μιαν αγκινάρα,

δεν τη φοβάται,

την εξετάζει, την παρατηρεί

κόντρα στο φως σαν νά ’ναι αβγό,

την αγοράζει,

την πετάει κουτουρού

στην τσάντα της

μαζί μ’ ένα ζευγάρι παπούτσια,

μ’ ένα κραμβολάχανο,

τουτέστιν μάπα,

και μ’ ένα

μπουκάλι

ξίδι

ώσπου

να μπει στην κουζίνα

και να τη βάλει στην κατσαρόλα.

 

Έτσι τελειώνει

εν ειρήνη

τούτος ο αγώνας

του οπλισμένου λαχανικού

που λέγεται αγκινάρα,

κι έπειτα εμείς

λέπι το λέπι

γδύνουμε

τη γλύκα

και τρώμε

τη ζύμη την ονειρική

της πράσινης καρδιάς της.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΑΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΡΙΖΑ

 

JEAN ARP

 

Ο ΑΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΡΙΖΑ

 

οι πέτρες είναι γεμάτες εντόσθια. μπράβο. μπράβο.

οι πέτρες είναι γεμάτες αέρα.

οι πέτρες είναι νερένια κλαδιά.

 

πάνω στην πέτρα που παίρνει τη θέση του στόματος μεγαλώνει

ένα φύλλο-ψαροκόκαλο. μπράβο.

μια πέτρινη φωνή είναι κεφάλι με κεφάλι και πόδι με πόδι

με βλέμμα πέτρινο.

 

οι πέτρες βασανίζονται σαν τη σάρκα.

οι πέτρες είναι σύννεφα γιατί η δεύτερή τους φύση είναι ο χορός τους.

πάνω στην τρίτη τους μύτη. μπράβο. μπράβο.

 

όταν ξύνονται οι πέτρες μεγαλώνουν νύχια στις ρίζες.

μπράβο. μπράβο.

οι πέτρες έχουν αφτιά για να τρώνε στην ώρα τους.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΣΟΥ ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ

 

JOYCE MANSOUR

 

[ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΣΟΥ ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ]

 

Των χεριών σου οι τυφλοί μηχανισμοί

πάνω στα φρικιώντα στήθη μου

οι αργές κινήσεις της παραλυτικής σου γλώσσας

στα παθητικά μου αφτιά μέσα

πνιγμένη όλη μου η ομορφιά στα ορφανά από ίριδες μάτια σου

ο θάνατος μες στην κοιλιά σου που τρώει τον νου μου

όλα ετούτα εδώ με κάνουν δεσποινίδα αλλόκοτη ξένη

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ: ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ

 

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

 

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ

 

Ἰδοὺ λαμπυρὰ σουρποενδυμένο

στὲς ἐρμιὲς τοῦ οὐρανοῦ βγαίνει τὸ βράδυ

καὶ μακρύτατο σέρνει ὀχνὸ σκοτάδι

        μαυριλιασμένο.

 

Παντοῦ σιωπή· μόν᾽ τὴ φλογέρα πνέει

βοσκούλα καθαρή, καὶ τὸ καημένο

στὰ μοναχὰ τὰ δάση ἀρνὶ χαμένο

        τρέχει καὶ κλαίει.

 

Ὅλοι τους μαζωμένοι ἔκαναν νέφι

τριγύρου γύρου εἰς τὸ μιαρὸ τὸ ξύλο.

Ἄλλοι ἔσφαξαν τὴ μάνα, ἄλλοι τὸ ἀδέλφι,

        ἄλλοι τὸ φίλο.

 

Καθένας τους γιὰ νδύμα ὕστερο ἐφόρει

μακρίο καὶ ξεσχισμένο ἕνα σενδόνι,

ποὺ ἐκυμάτιζε ὁλόασπρο σὰν τὸ χιόνι

        πού ᾽ναι στὰ ὄρη.

 

Λὲν τὸ τραγούδι τρομερὰ τοῦ ὀλέθρου,

καὶ μουγγὴ καὶ φρικτὴ μιὰ λύρα μπαίνει,

ποὺ μὲ κόκαλα μαῦρα εἶναι φτιασμένη

        ἑνὸς σκελέθρου.

 

ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

 

JOYCE MANSOUR

 

[ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ]

 

Μὴν τρῶτε τὰ παιδιὰ τῶν ἄλλων

γιατὶ ἡ σάρκα τους θ`ἀρχίσει νὰ σαπίζει στὰ περίτεχνα γαρνιρισμένα στόματά σας

μὴν τρῶτε τὰ κόκκινα λουλούδια τοῦ καλοκαιριοῦ

γιατὶ ὁ χυμός τους εἶναι τὸ αἷμα τῶν σταυρωμένων παιδιῶν

μὴν τρῶτε τὸ μαῦρο ψωμὶ τῆς φτωχολογιᾶς

γιατὶ εἶναι ζυμωμένο ἀπὸ τὰ ὄξινά της δάκρυα

καὶ θά ᾽φτανε νὰ πετάξει ρίζες μὲς στὰ μακρουλὰ κορμιά σας

μὴν τρῶτε ἴσαμε νὰ μαραθοῦν καὶ νὰ πεθάνουνε τὰ σώματά σας

ἀκριβῶς γιὰ νὰ πλάσουν ἐπάνω στὸ πένθιμο χῶμα

τὸ φθινόπωρο

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 2

 

ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 2

Τη νέα ποιητική συλλογή του ακάματου εργάτη της ποίησης Γιώργου Γκανέλη

ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 1

 

ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 1

Τη νέα ποιητική συλλογή της εξαίρετης Σοφίας Περδίκη.

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

 

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 2

Έκθεση Βιβλίου, Πεδίον του Άρεως, Περίπτερο του Δίαυλου.
Εκτός από το "45 χρόνια βάζω γκολ στους Βάζελους" έχω γράψει και τους προλόγους στα βιβλία του αείμνηστου φίλου Χρίστου Χαραλαμπόπουλου για την Τέχνη του Πολέμου και για το Ολλανδικό Ποδόσφαιρο.
Δικό μου είναι και το "Αλφαβητάρι του Ολυμπιακού" - κι επειδή είμαστε ανεξίθρησκοι φωτογραφιζόμαστε με άλλα τρία Αλφαβητάρια!