Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ]

 

Σύ πρώτη-πρώτη καὶ καλὴ ἦρθες στὸ σπίτι

καὶ ὡραῖα μοῦ τραγούδαγες γλυκὰ τραγούδια,

γιὰ νὰ φανῶ, ν’ ἀνταμωθοῦμε. Μίλα μου, ἔλα,

τὴν ὀμορφιά σου χάρισέ μου.

 

Ἀγκαλιὰ καὶ πλάι-πλάι ἂς εἴμαστε. Ἔλα τώρα

καὶ μὴν ἀργεῖς καθόλου. Διῶξ’ τὶς ἄλλες ὅλες·

μὲ τρόπο διῶξε τὰ κορίτσια, καὶ οἱ θεοί μας

προστάτες νά ’ναι ἐδῶ μαζί μας.

 

Στὸν Ὄλυμπο τὸν μέγα πάει αὐτὸς ὁ δρόμος·

δὲν περπατιέται ἀπ’ τοὺς κοινούς ἀνθρώπους.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ


 

ΣΑΠΦΩ

 

[ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ]

 

Σὲ ὁλοκαίνουργιο καὶ πουπουλένιο στρῶμα

τὰ μέλη μου ἅπλωσα· στὴν κλίνη, ἀπέναντί μου,

τὰ μέλη τὰ δικά σου ἐκοίταζα, γερμένη ὡς ἤσουν.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

Ο ΚΛΗΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ


ΣΑΠΦΩ

 

[Ο ΚΛΗΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ]

 

Ἐγὼ ὅμως τὴν ἁβρότητα καὶ τὴ λεπταισθησία ἀγαπῶ κυρίως.

Τὸ κάλλος ἔχω καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου βάλει γιὰ δικά μου μέτρα:

αὐτὰ μοῦ πέσαν κλῆρος στὴ ζωή, μ’ αὐτὰ πῶς νὰ μετράω ξέρω.

 

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ


ΣΑΠΦΩ

 

[ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ]

 

Ἂς μὲ παράτησες, μικρή μου Μίκα· πάντως,

ἐγὼ ἥσυχη στιγμὴ δὲν θὰ σ’ ἀφήσω, νὰ τὸ ξέρεις.

Ἀντὶ γιὰ μένα —λάθος!— τοῦ Πενθίλου

προτίμησες τὴν κακομαθημένη κόρη.

Πῶς γίνεται μ’ αὐτὴν τὸ ἀφτί σου

νὰ χαίρεται γλυκὰ τραγούδια,

τὸ στόμα σου νὰ στάζει μέλι μὲ τὰ λόγια,

ὁ νοῦς σου κι ἡ ψυχὴ ν’ ἀπολαμβάνουν

τῶν ἀηδονιῶν τὸ λιγερὸ τὸ λάλημα τὶς νύχτες;

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΧΕΡΟΝΤΑ


 

ΣΑΠΦΩ

 

[ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΧΕΡΟΝΤΑ]

 

Βαθὺς πιὰ πόθος μὲ κατέχει νά ’χω —λέει— πεθάνει,

νὰ κατεβαίνω τὸν Ἀχέροντα, τὶς ὄχθες του νὰ βλέπω

ἀπ’ τῶν λωτῶν τὸ δροσερὸ τὸ βάρος νὰ στενάζουν.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΜΑΝΤΗΛΕΣ ΒΑΘΥΠΟΡΦΥΡΕΣ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[ΜΑΝΤΗΛΕΣ ΒΑΘΥΠΟΡΦΥΡΕΣ]

 

Μαντήλες βαθυπόρφυρες

νὰ δένουν κάτω ἀπ’ τὰ σαγόνια μας·

πολύτιμα τὰ δῶρα ποὺ μᾶς ἔπεμψε ἀπ’ τὴ Φώκαια

ὁ φίλος μας ὁ Τίμας.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

ΟΥΓΟΣ ΦΟΣΚΟΛΟΣ

 


Ὁ Οὖγος Φόσκολος πάει ὡραῖα μὲ πρὸ σέκο.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΙΚΕΡΩΝΑ

 



ΚΑΤΟΥΛΛΟΣ

 

[ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΙΚΕΡΩΝΑ]

 

Εὐφραδέστατε τῶν ἐπιγόνων τοῦ Ρωμύλου ἁπάντων,

ζώντων τε καὶ τεθνεώτων, Μάρκε Τύλλιε,

οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν χρόνῳ μέλλοντι ἐλευσομένων,

χάριτας ὁμολογεῖ σοι Κάτουλλος μεγίστας

τῶν ποιητῶν ἁπάντων οὗτος χείριστος,

τοσούτῳ δὲ τῶν ποιητῶν ἁπάντων οὗτος χείριστος

ὅσῳ σὺ τῶν πάντων δικηγόρος ἄριστος.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 
















ΚΑΛΕΣΜΑ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[ΚΑΛΕΣΜΑ]

 

Αὐτὰ εἶναι γιὰ σένα, ὦ Καλλιόπη μούσα.

 

Ἐλᾶτε, ἐλᾶτε τώρα, Μοῦσες,

ἀφῆστε τὰ χρυσά σας δώματα!

 

Ἐλᾶτε Χάριτες ἁβρές,

καλλίκομες ἐλᾶτε Μοῦσες!

 

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΤΟ ΧΑΡΜΑ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑΣ ΣΟΥ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[ΤΟ ΧΑΡΜΑ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑΣ ΣΟΥ]

 

Ἀπέναντί μου στάσου τώρα ἐδῶ ποὺ εἴμαστε,

σὰν ἄντρας φίλος στὴν καλή του φίλη ἀπέναντι,

καὶ τῆς βαθιᾶς ματιᾶς σου ἄνοιξε πλατιὰ τὸ χάρμα

ἁπλόχερα νὰν τῆς τὸ δώσεις, νὰν τῆς τὸ προσφέρεις.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

ΚΑΚΟ ΠΡΑΓΜΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ



ΣΑΠΦΩ

 

[ΚΑΚΟ ΠΡΑΓΜΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ]

 

Πράγμα κακὸ ὁ θάνατος, κακό —

κι αὐτή ’ναι τῶν ἀθάνατων θεῶν ἡ κρίση·

ἀλλιῶς κι αὐτοὶ θὰ πέθαιναν οἱ ἴδιοι.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΑ ΚΟΡΑΣΙΑ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΑ ΚΟΡΑΣΙΑ]

 

Ὑπῆρξαν χρόνοι ποὺ τῆς Κρήτης τὰ κοράσια

μὲ πέλματα γυμνὰ καὶ βήματα ἐναρμόνια

χοροὺς στὶς μύτες τῶν ποδιῶν τους ἔσερναν

πατώντας χλόες ἁπαλὲς καὶ τρυφερὰ  ἄνθη

τριγύρω στοὺς βωμοὺς τὶς ὧρες τῆς λατρείας.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

 


ΕΝΑ ΚΟΡΑΣΙ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[ΕΝΑ ΚΟΡΑΣΙ]

 

Ἕνα κοράσι τρυφερό, παντρύφερο,

τὸ εἶδα, τὸ καλόειδα καὶ ὥρα πολλὴ τὸ ἐκοίταγα

ποὺ λούλουδα ἔκοβε καλὰ στὸν κάμπο.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

 















Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

 


ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ





ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ


 

ΣΑΠΦΩ

 

[ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ]

 

Ὅλα ὡραῖα, φίλες μου καλὲς κι ἀγαπημένες — ὅλα, ὅλα!

Μὰ ἦρθε ἡ ὥρα τὰ τραγούδια μας νὰ πάρουν τώρα τέλος.

Γλυκὸ τὸ ροδοχάραμα μᾶς φέρνει ὅπου νά ’ναι τὴν ἡμέρα.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ

 


ΣΑΠΦΩ

 

[ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ]

 

Θέλω κάτι νὰ σοῦ πῶ —ναί, θέλω—,

μὰ μοῦ φράζει ἡ ντροπὴ τὸ στόμα.

 

Ὁ πόθος σου ἁγνὸς ἂν ἦταν, καὶ ἂν ἦταν καὶ καλός,

μὰ καὶ τὸ στόμα σου ἂν πράγματα κακὰ δὲν μελετοῦσε,

καμιὰ ντροπὴ δὲν θά ’κανε τὸ βλέμμα σου νὰ χαμηλώνει,

κι ἡ γλώσσα σου λυμένη τὸ σωστὸ θὲ νὰ λαλοῦσε τώρα.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026

ΚΟΡΔΕΛΑ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ


ΣΑΠΦΩ

 

[ΚΟΡΔΕΛΑ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ]

 

Αὐτὴ ποὺ μὲ γέννησε μοῦ ’λεγε:

Ὅσο εἶσαι ἀκόμα νέα νὰ πλέκεις

στὰ μαλλιά σου κόκκινη κορδέλα —

σὲ στολίζει, κι εἶναι πάντοτε στὴ μόδα.

Πάρα πολὺ μοῦ ἀρεσε κι ἐμένα·

ἀλλὰ ὅποια ἔχει τὰ μαλλιά της πιὸ ξανθὰ

κι ἀπ’ του δαδιοῦ τὴ φλόγα, κι ἀκόμα πιὸ ξανθά,

εἶναι καλύτερα θαρρῶ νὰ τοὺς φορεῖ στεφάνι

μὲ λούλουδα φρεσκοκομμένα, δροσερά,

δεμένο μὲ πολύχρωμη κορδέλα φερμένη

ἀπὸ τὶς Σάρδεις ἢ ἀπ’ τὶς ἰωνικὲς τὶς πόλεις.

 

Γιὰ σένα Κλεΐδα μου καλή, κορδέλα ἐγὼ

ποῦ νὰ σοῦ παραγγείλω; Μακάρι νά ’ξερα…

Ποῦ νὰν τὴ βρῶ ἐδῶ, στὴ Μυτιλήνη; […]

Γιὰ τώρα πάρε τοῦτα δῶ τὰ σουβενίρ — αὐτὰ μπορῶ

ἡ φτωχιὰ νὰ σοῦ χαρίσω. Εἶν’ ἀναμνηστικὰ τῆς εξορίας μου

ἀπ’ τὸν Κλεανακτίδα. Τί τράβηξα; Τί τράβηξα νὰ δεῖς…

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


ΠΟΘΟΣ


ΣΑΠΦΩ

 

[ΠΟΘΟΣ]

 

Ποθῶ, ποθῶ, πάντα ποθῶ πολύ,

κι ὅλο γιὰ νέους πόθους τρέχω.

 

Ποιός ἄλλος ἄνθρωπος ἔχει

ὅσο ἐγὼ ποτέ του ἀγαπηθεῖ;

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.