ΣΑΠΦΩ
[Η ΝΥΦΗ ΜΕ Τ’ ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΑ
ΩΡΑΙΑ ΠΟΔΙΑ]
[…] δέκα, καὶ καθεμιᾶς ὁ
πρῶτος […]
Τὰ λόγια αὐτὰ εἶπε τότε ἐκεῖ
στὴ νύφη
μὲ τ’ ἀπαράμιλλα ὡραῖα πόδια:
στὴν κόρη τοῦ Κρονίδη τὴν
πανέμορφη
ποὺ χίλιοι ἀκμαῖοι μενεξέδες
τῆς ἐστόλιζαν
βαθιὰ καὶ τρίσβαθα τὸν
κόρφο καὶ τὸν κόλπο,
καὶ μοιάζαν ὅλα ὡσὰν νά ’ταν
σὲ μία μόνο κόρη
οἱ ἁγνὲς οἱ Χάριτες καὶ οἱ
Πιερίδες Μοῦσες
σὰν ὅμιλος τοῦ κάλλους συναγμένες
[…]
Μελωδικὰ τραγούδια ἔτερπαν
τὶς φρένες
τοῦ γαμπροῦ καὶ φθόγγοι
λιγερόκρουστοι· […]
φρεσκοκομμένοι ἀγριόναρδοι
τὴν κόμη τοῦ ἐστολίζαν
πλεγμένοι ἔτσι ὡς νὰ σοῦ θυμίζουν
λύρα […]
κι ἡ χρυσοπέδιλη Αὐγὴ μὲ τῆς
πορφύρας χρώματα
στίχους ἔγραφε στὸν οὐρανὸ
ἐπιθαλάμιους
πολὺ καλύτερους ἀπ’ ὅσους
σὲ παπύρους πάνω
διαβάζουμε γραμμένους […]
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
