ALBERT CAMUS
Ο ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ
ΚΑΣΑΡΕΣ
Την καρδιά μου τη σφίγγει
μια παράξενη τρυφερότητα, όταν σκέφτομαι τον καιρό που μόλις περάσαμε μαζί, τη
σοβαρή σου όψη, το βάρος σου στο μπράτσο μου, όποτε περπατούσαμε στην εξοχή, τη
φωνή σου και τις ξαφνικές μπόρες. […] Δεν ξέρω τίποτ’ άλλο έξω από σένα, τίποτ’
άλλο παρά μόνο εσένα, και δεν είμαι ικανός για τίποτ’ άλλο εκτός από εσένα. Ας
μείνουμε κοντά ο ένας στον άλλον, όπως ήμασταν, και ας προσευχηθούμε στον Θεό
σου να μην τελειώσει ποτέ αυτό το αγκάλιασμά μας... Αντίο, αγάπη μου, μικρή μου
Μαρία, αντίο, είναι νύχτα και σε φιλάω όπως θα ήθελα.
(26 Ιουλίου 1948, έναν
μήνα ύστερα απ’ το ξαναντάμωμά τους)
***********
Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΣΑΡΕΣ ΣΤΟΝ
ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ
Αγάπη μου, έχω
αναλογιστεί πολύ πάνω σ’ αυτό και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα γεγονότα
που νομίζαμε ότι ήταν αντίθετα δεν έχουν άλλον προορισμό απ’ το να μας
βοηθήσουν να κατανοήσουμε το αληθινό νόημα της ζωής και, στην περίπτωση αυτή,
να φέρουν πιο κοντά τον έναν στον άλλον. Ήμουν πολύ νέα, όταν σε γνώρισα, για
να μπορώ να νιώσω πραγματικά όλα όσα αντιπροσωπεύαμε «εμείς», και ίσως
χρειαζόταν να πάω αλλού, να αντιμετωπίσω τις προκλήσεις της ζωής, και να
επιστρέψω με μιαν ακόρεστη δίψα για σένα, την αληθινή μου ουσία.
(Αύγουστος 1948)
Μετάφραση: Γιώργος
Κεντρωτής.
