ΣΤΗΝ ΗΡΑ

 

ΣΑΠΦΩ

 

[ΣΤΗΝ ΗΡΑ]

 

Ὡς παραστάτρια, στ’ ὄνειρό μου εἴθε, ἂς ἐρχόταν,

σεβάσμια Ἥρα, ἡ ὡραία, ἡ πάγκαλη μορφή σου·

ἐσένα ἀλήθεια ἱκέτεψαν καὶ οἱ ἔνδοξοι Ἀτρεῖδες

νὰ τοὺς βοηθήσεις.

 

Τὴν Τροία κι ἂν τὴν ἅλωσαν, γενναῖοι ὡς ἦσαν,

στὴ θάλασσα ἔπειτα εἶχαν μείνει κολλημένοι,

καὶ δὲν μποροῦσαν τὸ ταξίδι τους νὰ ξεκινήσουν —

τὸν νόστο ἐχάναν,

 

γι’ αὐτὸ καὶ κάλεσαν βοηθὸ τρανὸ τὸν Δία

καὶ τῆς Θυώνης τὸ παιδί, τὸ ἐκλεκτὸ τῶν πόθων.

Κι ἐγὼ ἔτσι τώρα σὲ καλῶ, Ἥρα, ὅπως καὶ πρῶτα

νὰ μὲ συνδράμεις.

 

Καλὲς, ἁγνὲς οἱ πράξεις μου στὴ Μυτιλήνη

ἂς εἶν’ μαζὶ μὲ τὰ κορίτσια ποὺ χορεύουν.

Ἐγὼ χορὸ τοὺς δίδαξα καλὸ νὰ σέρνουν,

νὰ λὲν τραγούδια.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.