Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΙΝΟΥΣΑΣ




ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ


ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΙΝΟΥΣΑΣ

Γυναίκα που κινείται ανάμεσα
μ’ άνεση λάμψης υαλοπωλείου
το βλέμμα της γλυστράει στους θόλους
οι πόρπες της εκλύονται σε κύματα
το στόμα της μιλάει με χίλιους όρκους
ή πυθαγόρεια θεωρήματα.



Από το βιβλίο: Αριστοτέλης Νικολαΐδης, «Επιλεγμένα ποιήματα», ‘Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα 1996, σελ. 159.

ΧΟΥΑΝ ΧΙΛ-ΑΛΒΕΡΤ





JUAN GIL-ALBERT


A UN ABANICO PERDIDO
       Para Lea Pentagna
 En las manos del ocio, un breve tiempo
abriste tu ala blanca, pregonando
el lejano país donde se oculta
la oriental primavera. Yo podía,
con un antiguo gesto silencioso,
sentir la palpitante ligereza
del aire en mis mejillas, como vuela
entre el denso calor adormecido
la errante mariposa. Nunca tuve
poder más lisonjero que los días
en que en tu frágil cetro de bambúes
florecían las brisas al deseo
de su mecido dueño. ¿Quién osaba
rivalizar conmigo un privilegio
tan olvidado, y quién sonríe ahora
a esos dones trenzados por las gracias?
Breve fue, ¡oh tierno objeto!, la fragante
flor de tu amor, que arranca de las manos
el destino insaciable cuando intenta
hundirnos en distancias infinitas.
Como un sueño contemplan nuestros ojos
el vacío de algo que brillaba
como un cuerpo real, y sólo queda
de un tal placer la sombra de una duda,
con tan intensa fuerza evocadora
que visionarios somos de sus tercas
formas desvanecidas. Un aliento
de extraña ligadura nos conmueve
con todo lo que fue, y así tú ahora
transmites al que pulsa el varillaje
de tu inconsciente alma, unos secretos
velados por la lánguida pereza,
y que dan a esa faz que te sonríe,
como yo ayer, el soplo de la vida.



Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ



Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος βάζει με πολύ απλά λόγια κάποια πράγματα στη θέση τους.
Σύνδεσμος εδώ.

ΜΟΙΡΑ ΑΓΕΙ




ΡΩΜΟΣ ΦΙΛΥΡΑΣ


ΜΟΙΡΑ ΑΓΕΙ

Ά, στο λαό πώς μ’ έριξεν η μοίρα,
πώς μ’ έκρουσε στην θείαν ανατροφή
και μ’ άφησεν ο δύσμοιρος και πήρα
τη χλεύη, τη βρισιά και τη ντροπή!

Όχλε λαέ, βαρβάρων σπέρμα νόθο,
πού τη βρίσκεις την κρίση και χτυπάς
στη ρίζα τον ακόρεστό μου πόθο.
Ά, μαστρωπέ, στην άβυσσο με πας!



Από το βιβλίο: «Ρώμος Φιλύρας. Μια παρουσίαση από τον Γιάννη Δάλλα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 1999, σελ. 61.